Yargıtay · 7. Ceza Dairesi
Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2021/15896 E. 2025/10490 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 7. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2021/15896
- Karar No
- 2025/10490
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/131 E., 2016/100 K. SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Beraat, idari para cezası TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, idari para cezası verilmesine yer olmadığına
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. Sanık Hakkında Kurulan Beraat Hükmü Yönünden Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
II. Sanık Hakkında Hükmedilen İdari Para Cezası Yönünden Sanığın eyleminin 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 91/5. maddesi kapsamında olduğu ve hükümden önce 14.04.2011 tarih, 27905 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile 6831 sayılı Kanun'un 91/5.maddesinde yapılan değişiklik nazara alındığında, bu suçun 5326 sayılı Kabahatler Kanunu (5326 sayılı Kanun) gereğince kabahat nevine dönüşüp eylem tarihi olan 26.06.2015 tarihi ile temyiz inceleme tarihi arasında 5326 sayılı Kanun'un 20/2-c maddesi uyarınca öngörülen 3 yıllık zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır.
Açıklanan nedenlerle, katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1. maddesinin (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5236 sayılı Kanun'un 20. maddesi gereğince kabahatli hakkında Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, dava konusu orman emvalinin MÜLKİYETİNİN KAMUYA GEÇİRİLMESİNE, 16.09.2025 tarihinde karar verildi.