Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2019/10090 E. 2023/534 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2019/10090
Karar No
2023/534
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet HÜKÜM : Sanıklar ... ve ... hakkında beraat, sanık ... hakkında hükümlülük, kaçak eşyaların müsaderesine, nakil aracının müsaderesine yer olmadığına

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; I) Katılan Gümrük İdaresi vekilinin suçta kullanılan nakil vasıtası hakkındaki iade kararına ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde; Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye, takdire ve ele geçen suç konusu eşyanın müsaderesi talep edilen nakil aracında taşınmadığının anlaşılmasına göre, katılan Gümrük İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün araç müsaderesiyle ilgili kısmının ONANMASINA, II) Katılan Gümrük İdaresi vekilinin münhasıran sanıklar ... ve ... hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde; Denetimler sırasında madeni yağ petrol ürünleri üzerine faaliyet gösteren iş yeri önünde çalışan sanık ...'nin yağ tenekelerini TIR çekicisi cinsindeki aracın yakıt deposuna boşaltırken görülmesi üzerine teneke kutularda yaklaşık 1925 kg yağ ele geçirildiği, aracın yakıt deposuna sözü edilen yağın iş yeri çalışanı sanık ...'ın gözetiminde koyulduğu, ele geçen yağdan alınan numunenin Tübitak MAM raporuna göre mineral yağ, bitkisel yağ, heavy alkyl benzene içerdiği ve araçlarda yakıt olarak kullanılabileceği cihetle suç üstü yakalanan sanıkların sanık ... ile birlikte müsnet suçu işlediklerinin sabit olması nedeniyle mahkumiyetleri yerine yetersiz gerekçeyle beraatlarına karar verilmesi, Yasaya aykırı, katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, III) Sanık ...'ın hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde; 1-10.12.2022 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Yasanın 8. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3. maddesinin 22. fıkrasının “23 üncü” fıkrası olarak değiştirildiği gözetilerek, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı

Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve anılan madde uyarınca suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarındaki miktarın hüküm verilinceye kadar Devlet Hazinesine ödenmesi halinde verilecek cezada indirim uygulanacağının hüküm altına alındığı gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası kapsamında ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu, 2-24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, 3-Sanığın tekerrüre esas alınan adli sicil kaydının 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesine aykırılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin olduğu anlaşılmış olup, 24.10.2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Yasanın 23. maddesi ile yeniden düzenlenen 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 250. maddesine göre seri muhakeme usulüne tabi olması karşısında; sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamla ilgili öncelikle uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı mahkemesinden araştırılarak, neticesine göre söz konusu ilamın tekerrüre esas alınıp alınmayacağının değerlendirilmesinin gerekmesi, 4-Sanık hakkında hem adli para cezası hem de hapis cezası verildiği ve adli para cezaları için TCK'nun 58. maddesine göre tekerrür hükümleri uygulanamayacağı halde tekerrür hükümleri uygulanmasına karar verilirken hiçbir ayrım yapmaksızın sanığın cezasının TCK'nun 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi, 5-Suça konu kaçak eşyanın 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi delaleti ile TCK'nun 54/4. maddesi yerine TCK'nun 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12/01/2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2019/10090, K. 2023/534, T. 12.01.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2019-10090-e-2023-534-k-b67e0ad398f3