Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2011/6011 E. 2012/1370 K.

5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na aykırılık suçundan sanık ...'m anılan Kanun'un 5101 sayılı Kanun'la değişik 89/9-1-a maddesi gereğince 5.560 yeni Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 31/3, 62.maddelerinin tatbiki suretiyle sanığın sonuç olarak 2.316 yeni Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair BAKIRKÖY 3.Çocuk Mahkemesinin 27/10/2008 tarihli ve 2008/287-1255 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 26.03.2011 gün ve 15903 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 10.05.2011 gün ve KYB. 2011-156359 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu. Mezkür ihbarnamede; Dosya kapsamına göre, 5846 sayılı Kanun'un 81/9-1-a maddesinde hapis cezasının da öngörülmesi sebebiyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 195.maddesinde belirtilen sanık gelmese bile duruşma yapılabilen hallerden olmadığı gözetilmeden, sanığa meşruhatlı davetiye tebliği ile yetinilerek yokluğunda yargılama yapılıp hüküm tesisi suretiyle savunma hakkının kısıtlanmasında; 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un "Diğer kanunlardaki para cezalarının artırılması ve usulü" başlıklı 4.maddesinde, 31/12/2002 tarihine kadar yürürlüğe giren para cezalarında artırım öngörüldüğü, bu nedenle 12/03/2004 tarihinde yürürlüğe giren 5846 sayılı Kanun'un 5101 sayılı Kanun'la değişik 81/9-1-a maddesinde öngörülen 5.000 Türk lirası adlî para cezasının yeniden değerleme oranına göre artırılamayacağı gözetilmeden sanık hakkında anılan madde uyarınca 5.560 yeni Türk lirası adlî para cezasına hükmedilerek bu miktar üzerinden indirim maddelerinin tatbiki suretiyle fazla ceza tayininde; Sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerekip gerekmediği hususunda değerlendirme yapılmamasında, isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; 1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğinin 2 nolu neden yönünden incelenmesi neticesinde; Mahkemece hüküm kurulurken para cezasının belirlenmesinde takdir hakkı kullanılarak cezada arttırım yapılmış olup, Kararda 765 sayılı TCK.nun ek 2.maddesi ile 5252 sayılı yasanın uygulandığına dair bir gerekçe gösterilmediğinden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 2 nolu kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 2-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği 3 nolu neden yönünden incelendiğinde; 26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği üzere kanun yararına bozmaya konu olabilecek yasaya aykırılık halleri uygulamadaki esaslı yanlışlıklar ile esasa etkili usul hatalarıdır. Buna göre, maddi ceza yasaları ile yargılama yasası kurallarına aykırılık hallerinde bu yola başvurulması mümkün olmakla birlikte hakimin, takdir, tercih ve değerlendirmesine ilişkin sorunlar bakımından anılan yola gitme olanaksızdır. Mahkeme tarafından delil takdiri yapılarak verilen karar aleyhine kanun yararına bozma yoluna gidilemeyeceği cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin 3 nolu neden yönünden REDDİNE, 3-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği 1 nolu neden yönünden incelendiğinde; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Bakırköy 3.Çocuk Mahkemesinin 27.10.2008 gün ve 2008/287-1255 Esas - Karar sayılı kararının CMK.nun 309/4-b maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahkemesince yerine getirilmesine, 07.02.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.