Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2008/13556 E. 2011/17771 K.

Bakaya kalmak suçundan sanık ...'un, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun 63/1-a, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62, maddeleri gereğince 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun'un 51.maddesi uyarınca ertelenmesine ve 53/1 ve 2.maddesinde sayılan haklardan yoksun bırakılmasına, 51.maddenin 3.fıkrası uyarınca 1 yıl deneme süresine tabi tutulmasına, yükümlülük yüklenmesine yer olmadığına dair, ŞANLIURFA 1.Sulh Ceza Mahkemesinin 13.07.2007 tarihli ve 2007/40 esas, 2007/532 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 21.07.2008 gün ve 41109 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 19.08.2008 gün ve KYB. 2008-164956 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu. Mezkür ihbarnamede; 1-Sanık hakkında hükmedilen hapis cezası hakkında 1632 sayılı Kanun'un ek 8/1.maddesi gereğince, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun ertelemeye ilişkin hükmünün uygulanamayacağının dikkate alınmamasında, 2-Kısa süreli hapis cezası ertelenmiş olan sanık ... hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53/4.maddesinde yer alan "kısa süreli hapis cezası ertelenmiş kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme karşısında aynı Kanun'un 53/1.maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; Yargıtay C.G.K.nun 07.11.2006 gün ve 2006/6-213 Esas, 2006/229 karar sayılı kararında belirtildiği üzere, Anayasanın 40/2, 5271 sayılı CMK.nun 34/2, 231/2 ve 232/6.maddeleri uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek yasa yolu, süresi, mercii ve başvuru şeklinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir. Kanun yararına bozmaya konu kararda anılan husus belirtilmediği gibi, sanık ...'a 7201 sayılı yasanın 35.maddesi gereğince yapılan tebligatın usulüne uygun olmadığı, bu nedenle hükmün kesinleşmediği anlaşıldığından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 20.10.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.