Yargıtay 6. Hukuk Dairesi 2012/5654 E. 2012/11614 K.

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi DAVA TÜRÜ : Alacak Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, kira akdinin feshedilmesi nedeniyle fesih tarihine kadar ödenmeyen kira alacağının ve kira sözleşmesi gereğince kira akdinin feshedildiği tarihten kira sonuna kadar olan kira bedelleri ile sözleşmede kararlaştırılan cezai şartın tahsili istemine ilişkindir. Davacı vekili, dava dilekçesinde taraflar arasında 2886 sayılı yasa gereğince 05.04.2007 tarihinde kira sözleşmesi imzalandığını, davalının kira sözleşmesine aykırı davranması nedeni ile kira sözleşmenin 12.06.2009 tarihinde 2886 Sayılı Yasanın 62. maddesi gereğince feshedildiğini, davalının her yıl kirasını 3'er aylık dönemlerde ödemesi gereken (1). yıl ilk iki taksidini ödedikten sonra diğer taksitlerini ödemediğini, bu nedenle sözleşmenin fesih tarihine kadar olan kira bedelleri ile sözleşmenin eki sayılan şartnamenin 24. maddesi gereğince fesih tarihinden kira süresinin sonuna kadar olan kira bedellerinin ve sözleşmenin 11 maddesi gereğince cari yıl kirasının tazminat olarak ödenmesini talep etmiştir. Davalı vekili cevap dilekçesinde davanın haksız olduğunu yaşanan ekonomik kriz nedeni ile kira parasını yatıramadığını, davacının hem kira parasını hemde tazminatı talep edemeyeceğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, dava alacak ve tazminat istemine ilişkin olmasına rağmen, davacının kira parasının ödenmesini talep ettiğine göre tazminat isteyemeyeceğinden davanın reddine karar verilmiş hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir. Taraflar arasında 05.04.2007 tarihinden imzalanan 3 yıl süreli kira sözleşmesi ve kira sözleşmesinin feshedildiği 12.06.2009 tarihine kadar olan talep edilen kira bedellerinin ödenmediği konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözlemenin fesih tarihine kadar olan kira alacaklarından, davalı kiracı sorumlu olduğundan kira alacağına yönelik istemin reddilmesi doğru değirdir. Uyuşmazlık konusu sözleşmede kararlaştırılan cari yıl kirasının tazminat olarak ödenmesi ve fesihten itibaren kira süresinin sonuna kadar olan kira paralarının ödenmesi istemine gelince; kira sözleşmesinin 11. maddesi gereğince kira sözleşmesinin feshine neden olunması halinde son bir yıl kira bedelinin cezai şart olarak ödeneceği taraflarca kararlaştırılmış olup, ilgili sözleşme hükmü sözleşme serbestisi çerçevesinde geçerlidir. Sözleşmenin 11. maddesinde kararlaştırılan tazminat sözleşmenin ifa edilmemesine bağlı cezai şart niteliğindedir. Cezai şarta bağlanan hususun gerçeklemesi halinde davacı tacir olması nedeniyle cezai şarttan sorumludur. Ancak şartnamenin 24. maddesinde ayrıca kiracının sözleşmenin feshinden kira süresinin sonuna kadar olan kira parasının da tazmini kararlaştırılmıştır. İlgili sözleşme hükmü, sözleşmenin feshi nedeni ile uğranılan zararın tazminine yönelik olup, davacının cezai şart olarak öngörülen tazminatın yanında, uğralınan zararı talep edilip edilemeyeceğinin değerlendirilmesi zorunludur. B.K'nun 159. maddesi “Alacaklı zarara düçar olmasa bile ceza lazım olur. Şart olunan ceza miktarından fazla zarara düçar olan alacaklı, borçlunun bir kusuru olduğunu ispat etmedikçe fazlasını isteyemez.” hükmünü içermektedir. Bu nedenle davacı sözleşmenin feshi nedeni ile uğradığı zarar, cezai şart olarak kararlaştırılan bu miktardan fazla değilse ayrıca sözleşmenin feshedilmesi nedeni ile zararının tazminini talep edemez, bu miktardan fazla olması halinde ise ancak borçlunun kusur ve zararın ispat edilmesi halinde zararını talep edebilir. Bu itibarla, davalı, kira sözleşmesi gereğince sözleşmenin feshedildiği tarihe kadar olan kira parasından ve gecikme cezasından sorumlu olduğu gibi, sözleşmenin feshi nedeni ile sözleşmenin 11. maddesi gereğince cezai şart olarak ödenmesi kararlaştırılan bir yıllık kira bedelinden ve ayırca sözleşmenin feshedilmesi nedeni ile fesihten sonraki kira parasının ödenmemesi nedeni ile doğan zarardan da, zararın ve kusuru ispatlanması ve tazminat miktarını aşması halinde sorumlu tutulabileceğinden, buna göre hesap uzmanı bilirkişiden rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır. Hüküm bu nedenle bozulmalıdır. SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle davacının temyiz itirazının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 14/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.