Yargıtay · 6. Ceza Dairesi

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2025/3582 E. 2025/11611 K. – Mala Zarar Verme

Konu: Mala Zarar Verme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Ceza Dairesi
Esas No
2025/3582
Karar No
2025/11611
Karar Tarihi
Konu
Mala Zarar Verme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/4289 E., 2024/2021 K. SUÇ : Mala zarar verme HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Torbalı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.05.2023 tarihli ve 2022/87 Esas, 2023/340 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında; mala zarar verme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun)151/1, 152/2-a, 62... maddeleri uyarınca 8.000,00 TL adli para cezası cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. İstinaf İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 03.04.2024 tarihli kararı ile mala zarar verme suçundan mahkûmiyete ilişkin hükmün kaldırılmasına ve "Sanığın atılı Mala Zarar Verme suçunu işlediğine dair suçu inkar eden savunmasının aksine her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil elde edilemediğinden CMK madde 223/2-e gereğince yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle sanığın BERAATİNE, ..." gerekçesiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Özetle BTK kayıtları ile sanık savunmalarının uyumlu olmadığı, sanık hakkında mala zarar verme suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın mala zarar verme suçunu işlediğine dair suçu inkar eden savunmasının aksine her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil elde edilemediğinden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e maddesi gereğince, suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması gerekçesiyle atılı suçtan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, ileri sürülen temyiz nedenlerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, kararında, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Torbalı 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 18.12.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2025/3582, K. 2025/11611, T. 18.12.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-ceza-dairesi-2025-3582-e-2025-11611-k-7ff9f6307b0d