Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2024/6363 E. 2025/2119 K.

K A N U N Y A R A R I N A B O Z M A

Tehdit suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/1-1. cümle, 50/1-a, 52 ve 62. maddeleri gereğince 3.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Antalya 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.03.2016 tarihli ve 2015/530 Esas, 2016/260 Karar sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, 02.12.2016 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'u ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 34. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 253. maddesinde yapılan değişiklik neticesinde infaza konu ilâmdaki suçun uzlaştırma kapsamına alındığından bahisle infazın durdurulmasına ilişkin Antalya 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.12.2016 tarihli ve 2015/530 Esas, 2016/260 Karar sayılı ek kararına karşı Cumhuriyet savcısı tarafından yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.01.2017 tarihli ve 2017/86 değişik iş sayılı kararını takiben, tehdit suçu yönünden kamu davasının uzlaşma nedeniyle düşürülmesine dair Antalya 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.02.2018 tarihli ve 2015/530 Esas, 2016/260 Karar sayılı ek kararına karşı, Adalet Bakanlığının 01.11.2024 gün ve 94660652- 105-07-2450-2017-Kyb sayılı yazısı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09.12.2024 gün ve 2024/113427 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE;

Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 31.01.2007 tarihli ve 2006/6859 Esas, 2007/417 Karar sayılı ilâmı ile, Ceza Genel Kurulu'nun 11.07.2006 tarihli ve 2006/5-182 Esas, 2006/182 ve 04.07.2006 tarihli ve 2006/10-128 Esas, 2006/177 Karar sayılı kararlarında açıklandığı üzere; kesinleşip infaz aşamasında olan hükümlerle ilgili olarak uyarlama sonucu verilen kararların kazanılmış hak oluşturmayacağı gözetilerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, Antalya 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.03.2016 tarihli kararı ile sanığın şantaj ve tehdit suçlarından mahkûmiyetine karar verildiği ve anılan kararın 04.04.2016 tarihinde temyiz edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmakla,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253/3. maddesinin 2. cümlesinde, "Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki düzenleme nazara alındığında, sanığın üzerine atılı tehdit suçunun uzlaşmaya tabi olmayan şantaj suçu ile birlikte işlemesi karşısında tehdit suçu yönünden uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, bu suç yönünden uzlaşma sağlandığı gerekçesi ile kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.Antalya 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.02.2018 tarihli ve 2015/530 Esas, 2016/260 Karar sayılı ek kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

24.02.2025 tarihinde karar verildi.