Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/9453 E. 2024/10168 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/410 E., 2016/117 K. SUÇLAR : Tehdit, hakaret HÜKÜMLER : Beraat, temyiz isteminin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık müdafiinin temyiz isteminin, temyiz isteğinin reddine ilişkin 10.03.2016 tarihli ek karara yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik 10.03.2016 tarihli ek kararın incelemesinde; Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik, sanık müdafiinin temyiz isteminin, mahkemece, kesin olduğundan bahisle reddine dair verilen ek kararın, usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılmakla, sanık ... müdafiinin ek karara yönelik temyiz isteği yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan 10.03.2016 tarihli ek kararın, Tebliğname'ye aykırı olarak ONANMASINA, II. Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan beraat hükmünün incelemesinde; Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/1-1.cümlesine uyan tehdit suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasa'nın 66/1-e ve 67/2. maddelerinde öngörülen, 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin, karar tarihi olan 02.02.2016 gününden incelemenin yapıldığı tarihe kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz isteği bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı Yasa'nın 223/8. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 07.10.2024 tarihinde, oy birliğiyle karar verildi.