Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/3972 E. 2023/15261 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/168E., 2015/281 K. SUÇLAR : Kasten yaralama, nitelikli tehdit HÜKÜMLER : Beraat, mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: I- Mağdur Sanık ...'ın, Kendisi ve Ayrıca Sanık ... Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz İstemlerinin İncelenmesinde; Mağdur sanık ...'ın kendisi hakkında kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyizinin, beraat kararının gerekçesine yönelik olmadığı ve kararı temyiz etmesinde de hukuki yarar bulunmadığından, sanık ... hakkında kasten yaralama hükmüne yönelik temyiz istemi bakımından ise katılan sıfatını kazanmayan mağdur sanık ...'ın bu sebeple belirtilen kararı temyiz etme hakkı bulunmadığından 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı Ceza Muhakemesi Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi gereğince mağdur sanık ...'ın temyiz taleplerinin Tebliğnameye uygun olarak oy birliğiyle REDDİNE, II- Mağdur Sanık ...'ın Kendisi Hakkında Nitelikli Tehdit Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İsteminin İncelenmesine Gelince; Mağdur sanığa atılı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/2-a maddesinde tanımlanan nitelikli tehdit suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e ve 67/2-d maddelerinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, mahkûmiyet kararının verildiği tarih olan 25.11.2015 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, mağdur sanık ...'ın temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Yasa'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı Yasa'nın 223/8 maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 14.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.