Yargıtay · 6. Ceza Dairesi
Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/3825 E. 2024/1123 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 6. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/3825
- Karar No
- 2024/1123
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/497 E., 2016/58 K. SUÇLAR : Nitelikli tehdit, kasten yaralama HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, Onama Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: I- Sanık hakkında kasten yaralama suçuna yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; 14.04.2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkûmiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında kasten yaralama suçundan dolayı tayin edilen 2.500,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317. maddesi gereğince sanık ...'ın temyiz istemi tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, II- Sanık hakkında nitelikli tehdit suçuna yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince; Sanığa atılı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/2-a maddesinde tanımlanan nitelikli tehdit suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1e ve 67/2-d maddelerinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, sanık hakkında mahkûmiyet kararının verildiği tarih olan 21.01.2016 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 25.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.