Yargıtay · 6. Ceza Dairesi

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/12982 E. 2025/2489 K. – Tehdit

Konu: Tehdit

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Ceza Dairesi
Esas No
2023/12982
Karar No
2025/2489
Karar Tarihi
Konu
Tehdit

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/474 E., 2022/35 K. SUÇ : Tehdit HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara ve gerekçeye göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir. Ancak; Bozma işleminden önce kurulan hükme yönelik aleyhe temyiz bulunmadığından 1412 sayılı Yasa'nın 326 ncı maddesinin son fıkrası gereğince bu durumun kazanılmış hak oluşturduğu gözetilmeden sanık hakkında fazla cezaya hükmedilmesinde hukuka aykırılık görülmüştür. Açıklanan nedenlerle Çarşamba 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, Çarşamba 3. Asliye Ceza Mahkemesi sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanığın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/1. maddesi uyarınca belirlenen 6 ay hapis cezası üzerinden aynı Yasa'nın 43/2. maddesi yol. 43/1. maddesiyle 1/2 oranında artırım yapılarak yapılarak 9 ay; anılan Yasa'nın 62. maddesiyle 1/6 onanında indirim ile sonuç olarak 7 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, 1412 sayılı Yasa'nın 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasına, sanığın bozma öncesi kazanılmış hakkı gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca verilen cezasının neticeten 6 ay 7 gün hapis cezası olarak infazına cümlesinin eklenmesi suretiyle hükmün oy birliğiyle Tebliğname’ye uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 03.03.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2023/12982, K. 2025/2489, T. 03.03.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-ceza-dairesi-2023-12982-e-2025-2489-k-a38373cf849d