Yargıtay · 6. Ceza Dairesi
Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/12890 E. 2025/2522 K. – Tehdit
Konu: Tehdit
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 6. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/12890
- Karar No
- 2025/2522
- Karar Tarihi
- Konu
- Tehdit
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/322 E., 2021/582 K. SUÇ : Tehdit HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunun 231/8. maddesine, 28.06.2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 72. maddesi ile eklenen “Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez.” şeklinde düzenleme yapılmış ise de sanığın adli sicil kaydında yer alan kasıtlı suçtan verilmiş hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına konu eylemin suç tarihinin, ilgili düzenlemenin yürürlüğe girdiği 28.06.2014 tarihinden önce olduğu, dolayısıyla sanık hakkında verilecek hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına kanuni engel oluşturmayacağı, bu kararın sadece sanığın suç işleme hususundaki eğilimini belirlemek yönünden değerlendirmeye tabi tutulabileceği gözetilmeden daha önce sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın bulunduğu ve denetim süresi içinde sanığın bahse konu suçu işlediği gerekçesi ile kanuni ve yeterli olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemi, bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname’ye aykırı olarak BOZULMASINA, Dava dasyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 04.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.