Yargıtay · 6. Ceza Dairesi
Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/11991 E. 2025/697 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 6. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/11991
- Karar No
- 2025/697
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/445 E., 2015/122 K. SUÇLAR : Mala zarar verme, silahla tehdit, 6136 sayılı Yasaya aykırılık HÜKÜMLER : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: İddianame anlatımında bulunup, sevk maddesinde yer almayan mala zarar verme suçundan, sanık hakkında kurulan hükümde sanığın beraatine karar verilmiş, gerekçeli kararda da suç kısmında sadece mala zarar verme suçu yazılmış ise de, bu durum sehven yapılan yerinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilerek bozma sebebi yapılmamıştır. Sanığa yüklenen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun)106/2.a,151/1,6136 sayılı Kanun'un 13/1 maddelerinde düzenlenen suçların gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırına göre; aynı Yasa'nın 66/1-e maddesinde düzenlenen 8 yıllık olağan dava zamanaşımının, sorgu tarihi olan 12.02.2015 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Açıklanan nedenle Ergani 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.02.2015 tarihli ve 2014/445 Esas, 2015/122 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 16.01.2015 tarihinde karar verildi.