Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/11368 E. 2025/472 K. – Silahla Tehdit

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/389 E., 2021/1740 K. SUÇ : Silahla tehdit HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 288 nci maddesinin, ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294 üncü maddesinin, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301 inci maddesinin, "Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usûle ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz dilekçesinde belirttiği sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede; Oluş ve dosya içeriğine göre, silahla tehdit suçunun yasal unsurlarının oluştuğu ve sanık hakkında kurulan hükümde, herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır. Ayrıca dosyada 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir. Ancak; Sanık hakkındaki sonuç ceza miktarı ile ilgili kazanılmış hakkının korunmasına karar verilmesi gerekirken İlk derece mahkemesinin hükmüne karşı sadece sanık tarafından sanık lehine istinaf yasa yoluna başvurulmuş olmakla, 5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesi gereği yeniden verilecek hüküm önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamayacağından sanığa verilen cezanın 5 ay hapis cezası üzerinden infaz edilmesine karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 14.09.2021 tarihli ve 2020/389 E., 2021/1740 K. sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi gereği Bölge Adliye Mahkemesince belirlenen hüküm fıkrasından; "İlk derece mahkemesinin hükmüne karşı sadece sanık tarafından lehe istinaf yasa yoluna başvurulmuş olmakla, CMK'nun 283. maddesi gereği sanık lehine kazanılmış hak oluştuğu gözetilerek yeniden verilecek hüküm önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamayacağından sanığa verilen cezanın 5 ay hapis cezası üzerinden infaz edimesine," bendinin çıkarılması ve hüküm fıkrasına "İlk derece mahkemesinin hükmüne karşı sadece sanık tarafından sanık lehine istinaf yasa yoluna başvurulmuş olmakla, 5271 sayılı Kanun’un 283. maddesi gereği yeniden verilecek hüküm önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamayacağından sanığın 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan hükmün Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Menderes 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 09.01.2025 tarihinde karar verildi.