Yargıtay · 6. Ceza Dairesi

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2022/15495 E. 2024/9565 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Ceza Dairesi
Esas No
2022/15495
Karar No
2024/9565
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇLAR : Nitelikli yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama I.Sanıklar Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükümlerine Yönelik Temyiz İstemi Yönünden Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz istemi hakkında yapılan inceleme sonucunda; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenlemesi ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanıklar müdafiilerinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ayrı ayrı REDDİNE, I.Sanıklar Hakkında Nitelikli Yağmaya Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükümlerine Yönelik Temyiz İstemi Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294 üncü maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301 inci maddesinin "Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usûle ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanıklar müdafilerinin temyiz dilekçelerinde belirttiği sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre; sanıkların olay günü saat 03.00 sıralarında mağdurun ikametine geldikleri, yağma eylemini gerçekleştirdikleri, devamında mağdurun hürriyetini tahdit ederek mağduru evinden çıkarıp başka bir yere götürdükleri ve kamera izleme tutanağına göre sabaha karşı 04.59'da mağdurun trafiğin durması nedeniyle duran ticari taksiden atlayarak yakınında bulunan bekçilere durumu bildirip yardım istemesiyle olayın sona erdiği, Ulusal Yargı Ağı Projesi (UYAP) sisteminden alınan güneşin doğuş ve batış saatlerini gösteren çizelgeye göre, olay günü güneşin doğuş saatinin 05.11 olduğu, suç tarihi itibariyle "yaz saati" uygulamasına geçilmiş olması da dikkate alınıp bu saate bir saat ilave edildiğinde güneşin doğuş saatinin 06.11 olduğu, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 6/1-e maddesi uyarınca ise gündüz vaktinin bir saat öncesi yani saat 05.11'de başladığı, sanıkların eyleminin gece vaktinde gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında; sanıkların 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi uyarınca cezalandırılmaları gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı görülmüş ise de aleyhe temyiz bulunmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır. Oluş ve dosya içeriğine göre, nitelikli yağma suçunun yasal unsurlarının oluştuğu, sanıklar hakkında kurulan hükümlerde, herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır. Ayrıca dosyada 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir. Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 04.04.2022 tarihli, 2021/2177 Esas ve 2022/899 Karar sayılı kararında sanıklar müdafiileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ayrı ayrı ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca İstanbul 31. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 23.09.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2022/15495, K. 2024/9565, T. 23.09.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-ceza-dairesi-2022-15495-e-2024-9565-k-21b76cae6e7c