Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2013/9411 E. 2013/19234 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07/03/2013 tarihli kenar yazısı ile Dairemize gönderilmekle başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanık ...'nın Dairemiz geri gönderme kararından sonra verdiği dilekçede “savunmanı kabul etmediğini” açıklayarak kararın temyizini istediğini belirtmesi karşısında, sanık adına hükmü temyiz etmeye yetkisi bulunmayan Av. ...'ın bu yöndeki başvurusunun 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317.maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE, I. Yakınan ... ...'e karşı eylem nedeniyle kurulan hükmün incelenmesinde; Suçun işlendiği 11.06.2003 tarihi ile inceleme tarihi arasında sanık hakkında uygulanan 765 sayılı TCK’nun 491/4. maddesinde öngörülen cezanın tür ve süresine göre aynı yasanın 102/4, 104/2.maddelerinde yazılı 7 yıl 6 aylık sürenin geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, II. Yakınan ... ...'a karşı eylem nedeniyle kurulan hükmün incelenmesine gelince; Sanığın eyleminin 5237 sayılı TCY'na göre hırsızlığın yanı sıra konut dokunulmazlığını bozma suçunu da oluşturduğunun gözetilmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1. Yakınanın konutunda hırsızlık yaptıktan sonra, başka suçtan yakalanınca bu suçu da işlediğini kabul ederek, suça konu cep telefonunu sattığı yeri söyleyerek iadeyi sağlayan sanık hakkında 5237 sayılı TCY'nın 168.maddesinin uygulanmaması, 2. Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nın 53/1.maddesinin “a, b, c, d, e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 3. Sanığın üstünde bulunan ve emanete alınan ancak daha sonra 28.11.2004 tarihli kararla sanığa iadesine karar verilen 300 Euro ile ilgili olarak, suçta kullanıldığından söz edilerek iade edilen para miktarı düşüldükten sonra TCY'nın 54.maddesi uyarınca zor alımına karar verilemeyeceğinin düşünülmemesi, 4. 5237 sayılı Yasanın 7/3. maddesinin açık hükmü karşısında 01.06.2005 tarihinden önce işlenen suçlar nedeniyle aynı Yasanın 58. maddesinin 6-7. fıkralarında düzenlenen mükerrirlere ilişkin infaz hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz itirazı ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 08/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.