Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2013/4515 E. 2013/5592 K.

Turgutlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.03.2009 gün ve 2008/118 Esas, 2009/157 Karar sayılı kararı ile yapılan yargılama sonunda sanık ...'in hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d, 143, 63. maddeleri uyarınca 3 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, sanığın yokluğunda verilen kararı süresinde temyiz etmediğinden 20.10.2009 tarihli ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verildiği ek kararı sanığın 17.06.2010 tarihli dilekçesi ile temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.10.2012 gün 2010/248459 sayılı tebliğname ile; sanığın bir haftalık süre geçtikten sonra temyiz ettiğinden bir haftalık süre geçtikten sonra temyiz ettiğinden CMUK'nın 317. maddesi uyarınca temyiz isteminin Reddine karar verilmesinin istenildiği; Dairemizin 2012/21312 Esas, 2012/24599 Karar ve 20.12.2012 tarihli ilamı ile “kesin nitelikte olan hükme karşı temyiz isteminde bulunan sanık ...'in temyiz başvurusunun reddine ilişkin usul ve yasaya uygun bulunan 20.10.2009 gün ve 2009/157 sayılı kararın isteme uygun olarak ONANMASINA, 20.12.2012 tarihinde oybirliği ile” karar verilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının KD.2010/248459 sayılı ve 07.02.2013 günlü yazıları ile özetle; “Turgutlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.10.2009 tarihinde yokluğunda verilen ek kararın usulüne uygun olarak 28.12.2009 tarihinde sanığa tebliğ edilmesine karşın, CMUK'nın 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 17.06.2010 günü temyiz ettiği anlaşılmakla sanığın vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 317. maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerekirken Yüksek Dairenizin 20.12.2012 gün 2012/21312 Esas, 2012/24599 Karar sayılı kararı ile kesin nitelikte olmamasına rağmen sehven, kesin olduğundan bahisle temyiz talebinin reddine ilişkin kararın onanmasına karar verildiğinden bahisle maddi hata düzeltme isteminde bulunulmuştur. Dosyanın incelenmesinde; sanık ...'in yokluğunda verilen 2008/118 Esas, 2009/157 karar 17.03.2009 tarihli kararın sanığa 09.09.2009 günü tebliğ edildiği, süresinde temyiz edilmediğinden bu kararın 17.09.2009 tarihinde kesinleştirildiği, sanığın bu karara karşı 16.10.2009 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminde bulunduğu, mahkemenin 20.10.2009 gün ve 2009/157 sayılı ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verdiği dairemizin 2009/17037 Esas ve 2010/1464 Karar sayılı 18.02.2010 tarihli ilamı ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17/04/2007 gün ve 2007/1-32-97 kararlarında açıklandığı üzere temyiz isteminin reddine ilişkin kararda sanığın hangi kanun yollarına ve mercilerine başvuracağının, sürelerinin yöntem ve şeklinin gösterilmediğinden, sanığın temyiz isteminin reddine ilişkin ek karara karşı 17/06/2010 tarihli temyiz talebini içerir dilekçesinin süresinde olduğu Dairemizce kabul edilmiştir. Anılan dosya 6352 sayılı yasanın 99-101. maddeleri ile değiştirilen CMK.nın 308. maddesi gereğince Dairemize gönderilmesi üzerine yeniden incelenerek karara bağlanmıştır. T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A 1) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, vaki isteminin maddi hata düzeltme niteliğinde olduğu görülmekle; maddi hata düzeltme isteminin KABULÜNE, 2) Dairemizin 2012/21312 esas, 2012/24599 karar ve 20/10/2012 tarihli ilamında zuhulen yazıldığı anlaşılan “kesin nitelikte olan hükme karşı temyiz isteminde bulunan” cümlesinin ilamdan çıkartılmasına “ONAMA” ilamının diğer hususlarının aynen korunmasına, 20/03/2013 günü oybirliğiyle karar verildi.