Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2013/13415 E. 2013/19111 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Yağma, Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık ... hakkında yağma suçu nedeniyle verilen hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tutuklu sanık ...'ın zorunlu savunmanının temyiz isteminden sonra, Burdur E Tipi Kapalı Cezaevi aracılığıyla Dairemize hitaben yazdığı 14.03.2013 tarihli dilekçesi ve cezaevi idaresine verdiği 20.03.2013 tarihli beyanıyla temyiz başvurusundan vazgeçmiş bulunduğunun anlaşılması karşısında, dosyanın incelenmeksizin mahkemesine iadesinin sağlanması için istem gibi Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE,

II-Sanıklar ..., ... ve ... ... hakkında mağdur ...'e karşı işledikleri yağma suçu; sanıklar ... ve ... ... hakkında mağdur ...'e karşı işledikleri hırsızlık suçu nedeniyle verilen hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Sanık ...'in mahkemeye hitaben yazdığı 19.04.2013 havale tarihli dilekçesiyle verilen kararın onaylanmasını istediği, kararı onama görev ve yetkisinin Dairemize ait olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın dilekçesi temyizden vazgeçme olarak değerlendirilmemiş;

Sanıklar ... ve ...'in hırsızlık suçları yönünden, 5237 sayılı TCY.nın 142/1-b,168/2. maddeleri ile belirlenen “1 yıl 8 ay hapis” cezasından aynı Yasanın 62. maddesi uyarınca (1/6) oranında indirim yapıldığı sırada, hesap hatası sonucu sanıklar hakkında “1 yıl 4 ay 20 gün” yerine “16 ay 20 gün” hapis cezasına hükmolunması; karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıkların TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmalarına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... ... savunmanlarının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirme- diğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısım çıkarılarak, yerine “Sanıkların, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmalarına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına” cümlesi yazılmak suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme kısmen uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.