Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2012/5896 E. 2013/12590 K.

Yağma suçundan sanıklar ... ve ...'ın, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 499/1, 59. maddeleri gereğince ayrı ayrı 12 yıl 6 ay ağır hapis, diğer sanık ... 'ın, aynı Kanun'un 499/1, 59, 81/2-3. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay 1 gün ağır hapis cezaları ile cezalandırılmalarına dair AKHİSAR Ağır Ceza Mahkemesinin 30/12/2003 tarihli ve 2003/216-285 sayılı kararının infazı sırasında, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun lehe hükümlerinin uygulanması talebi üzerine, sanıkların anılan Kanun'un 149/1, 150/2, 62. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 5 yıl 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ilişkin aynı Mahkemenin 26/06/2005 tarihli ve (2003/216 esas-2003/285 karar) 2005/284 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 10/01/2012 gün ve 2011/123/1248 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06/02/2012 gün ve KYB/2012/14227 sayılı ihbar yazısı ile infaz dosyası 27/02/2012 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi: Anılan Yazıda; (Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 12/09/2006 tarihli ve 2006/359-7944 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, infaz aşamasında verilen uyarlama kararlarının kazanılmış hak oluşturmayacağı nazara alınarak yapılan incelemede. 1 - 5237 sayılı Kanun'un 7/2. maddesi ile 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9/3. maddesindeki "Lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir." şeklindeki düzenleme ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27/12/2005 tarihli ve 2005/3-162-173 sayılı kararma nazaran, lehe kanunun tespit edilip, uygulanması, herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmasını, delil toplanmasını, takdir hakkının kullanılmasını gerektiriyorsa ya da cezanın kişiselleştirilmesine ilişkin bir hükmün uygulanması imkanı sonraki kanun ile doğmuşsa, hükümde değişiklik yargılamasının duruşmalı yapılmasının zorunlu olduğu gözetilmeden, dosya üzerinden karar verilmesinde, 2- 5237 sayılı Kanun'un 150/2. maddesindeki "malın değerinin azlığı" kavramı ile 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim imkanı sağlaması dışında benzerliğinin bulunmadığı, "değer azlığının" 5237 sayılı Kanun'a özgü ayrı ve yeni ./.. -2- bir kavram olduğu, bunun; daha çoğunu alabilme imkanı varken, yalnızca ihtiyacı kadar ve değer olarak da az olan şeyi alma hâlinde, olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, kanunî ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, sanıkların cezasından 5237 sayılı Kanun'un 150/2. maddesi gereğince indirim yapılmasında, isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması) Dairemizden istenilmiş ise de; TÜ R K M İ L L E T İ A D I N A Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı ve incelenen dosya içeriğine göre; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.12.2007 gün ve 2007/267-271 sayılı kararı ve Dairemizin yerleşmiş uygulamalarına göre, 5237 sayılı TCY’nın 150/2. maddesinde düzenlenen “malın değerinin azlığı” kavramı, olayın özelliği, hükümlünün kişiliği ve mağdurun konumu da değerlendirilerek, hakim’e cezada indirim yapabilme konusunda takdir hakkı tanıyan yeni bir kurumdur. Hakim öncelikle belirtilen ölçütleri dikkate alarak, malın değerinin az olup olmadığını değerlendirecek, ikinci aşamada da, değer azlığı nedeniyle indirip yapıp yapmamayı taktir edecektir. Hakime tanınan bu yetki keyfi ve sınırsız değil ise de, bu yetkinin kullanılmasındaki takdir yanılgısının olağanüstü bir yasa yolu olan, yasa yararına bozma konusu yapılması olanaklı değildir. Bu itibarla, takdir hakkına giren konularda kanun yararına bozma istenemeyeceğinden, bu yöndeki Kanun Yararına Bozma isteminin REDDİNE, Diğer yasa yararına bozma nedenine gelince; Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görüldüğünden kabulü ile yağma suçundan hükümlüler ..., ... ve ... hakkında Akhisar Ağır Ceza Mahkemesince verilip kesinleşen 26.06.2005 tarih ve 2003/216-285 esas ve karar sayılı kararın 5271 sayılı CMK’nun 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Yasasının 309. maddesinin 4. fıkrasının (b) bendi uyarınca Mahkemece yeniden yapılacak yargılama sonucuna göre gereken hükmün verilmesine, 28.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. ...