Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2011/7484 E. 2013/25288 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Yakınanın 22.11.2007 tarihli oturumda aracın bedeli olan 11.000,00 TL nin sigorta tarafından kendisine ödendiğini, ancak araçta bulunan çanta ve içerisindeki çeşitli kart ve eşyalarının ise iade edilmediğini, zararının kısmen de olsa devam ettiğini ve sanıklarla uzlaşmak istemediğini ifade etmiş olması ve yargılama aşamasında sanık ... tarafından zarar giderilmediği gibi suçu ve sorumluluğunu inkar eden sanığın yargılamanın hiçbir aşamasında zararı tazmin edeceği yönünde bir irade ortaya koymadığının anlaşılması karşısında; 5271 sayılı Yasanın CMK 231. maddesinin zarar gidermeye yönelik koşulunun somut olayda bulunmadığı değerlendirilerek yapılan incelemede; Sanıkların kapısı kilitli olan otomobili çalarak eylemi gerçekleştirdiklerinin anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında; 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi ile ceza tayin edilmesi gerekirken yazılı şekilde 142/1-e maddesi ile hüküm kurulması sonuca etkili olmadığından, sanık ...'in İzmir 5.Asliye Ceza Mahkemesinin 1999/747 Esas, 2003/473 Karar sayılı tekerrüre esas hükümlülüğü bulunduğu halde hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması kaşı temyiz olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-) 5237 sayılı TCK.nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmalarına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde hüküm kurulması, 2-) Suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine 5271 sayılı CMK.nun 326/2. maddesine aykırı biçimde "müteselsilen" tahsiline biçiminde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla CMUK'nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından 53. maddenin uygulanmasına ve "mahkeme masrafının sanıklardan müteselsilen tahsiline" ilişkin bölümler çıkarılarak, yerlerine "53/1.maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanıkların mahkum oldukları hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3.maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmalarına" ve "Sanıklara sebebiyet verdikleri yargılama giderinin ayrı ayrı yükletilmesine" cümleleri yazılmak suretiyle eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.