Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2011/2600 E. 2013/17494 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanık ... hakkında Keşan Asliye Ceza Mahkemesinin 29.04.2008 gün 2007/374-2007/643 Esas-Karar sayılı kararında; hırsızlık suçundan mahkumiyetine ve sanığa ait olan suçta kullanılmadığı tespit edilen soruşturma aşamasında ...'e yedi emin olarak teslim edilen at arabasının iadesine ilişkin hükmün, 31.05.2008 günü tebliğ üzerine, adı geçen sanık tarafından Keşan Asliye Ceza Mahkemesine 13.06.2008 havale günlü verdiği dilekçesinde, “at arabasının kendisine teslimini istediği” ayrıca hırsızlık suçundan mahkumiyetine ilişkin temyiz talebinde bulunmadığı, mahkemenin de 13.06.2008 günlü yazısı ile Keşan Cumhuriyet Başsavcılığına kararda belirtilen at arabasının sanığa iadesi için gereğinin yapılması için talimat müzekeresini yazdığı, sanık ...'in dosya kapsamında ayrıca temyiz iradesini içeren bir dilekçesinin bulunmadığının anlaşılması karşısında; tebliğnamede adı geçen sanığın temyiz isteminin “Reddine ilişkin” görüş benimsenmemiş; Sanık ...'in temyiz talebiyle sınırlı olarak yapılan incelemede; Sanığı adli sicil kaydına göre hırsızlık suçundan tekerrüre esas hükümlülüğü bulunduğu halde hakkında 5237 sayılı Yasanın 58/6-7.maddesi ile uygulama yapılmaması karşı temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamış; Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanık ...'in, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması, 2-Yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, “müştereken ve müteselsilen” alınmasına karar suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından; “TCK’nın 53. maddenin uygulanmasına ve yargılama giderlerine” ilişkin bölümler çıkarılıp, yerlerine, "TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, 3. fıkrası uyarınca da kendi alt altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına ve yargılama giderlerinin sanıklardan payları oranında ayrı ayrı alınmasına” cümlelerinin yazılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün kısmen isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.