Yargıtay · 6. Ceza Dairesi

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2011/2326 E. 2013/20033 K.

Konu: Hırsızlık, Görevli Memura Mukavemet

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Ceza Dairesi
Esas No
2011/2326
Karar No
2013/20033
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık, Görevli Memura Mukavemet

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, görevli memura mukavemet HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: I-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde; UYAP sisteminden alınan ve dosya içerisine konulan nüfus kayıt örneğinden, sanığın 22.08.2013 tarihinde öldüğünün anlaşılması; II-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde; Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1) Sanığın olay tarihinde yakınana ait aracın kilitli kapı camını kırarak hırsızlık yapması olayında, eyleminin TCK'nın 142/1-b maddesi kapsamında kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama yapılması, 2) 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, sanığın yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, dosya içeriğine göre sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/1, 522 (hafif) maddeleriyle 5237 sayılı Yasa'nın 142/1-b, 35/2, 53. maddeleri uyarınca, her iki Yasa'ya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenerek uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması, 3) Sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması; 4) Suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları gerekirken, 5271 sayılı CMK.nın 326/2. maddesine aykırı biçimde “müştereken ve müteselsilen alınmasına” karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 22.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2011/2326, K. 2013/20033, T. 22.10.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-ceza-dairesi-2011-2326-e-2013-20033-k-340117a92231