Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2011/10354 E. 2013/18487 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, Konut dokunulmazlığını ihlal HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: I- Hükümlü ... hakkında kurulan hükmün incelemesine gelince; 16.05.2002 tarihli ilk kararın diğer sanıklar ..., ... ve ... tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6.Ceza Dairesinin “5237 sayılı TCY hükümleri uyarınca, sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilip belirlenmesi” amacıyla bozulmasından sonra, Mahkemece hem anılan sanıklar, hem de hakkındaki hüküm temyiz edilmeksizin kesinleşen hükümlü ... hakkında duruşma açılıp, 08.01.2009 günlü kararın verildiği anlaşılmışsa da; Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 gün, 2007/8-125 esas, 2007/186 sayılı kararında açıklandığı gibi, adı geçen hükümlü hakkındaki temyiz edilmeden kesinleşen ilk hüküm, ancak suç tarihinden sonra yürürlüğe giren yasalar yönünden uyarlama yargısının konusu olabilir ve genel yargı ile uyarlama yargısı birlikte yürütülemez. Hükümlü ... hakkındaki kararın kesinleşmesinden sonra, aynı dosyadaki diğer sanıklara ilişkin ilk hükmün, sanıklar tarafından temyiz edilmesi ve Yargıtay 6.Ceza Dairesi tarafından bozulması üzerine, hakkında hüküm kesinleşmiş olan ...'nın tekrar yargılama sürecine dahil edilerek, 08.01.2009 tarihli ikinci hükmün kurulduğu anlaşılmaktadır. Kurulan bu ikinci hüküm hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğundan hukuken varlık kazanmayan bir kararın temyiz davasına konu edilmesi de olanaklı değildir. Bu nedenlerle; ... hakkında verilen 08.01.2009 tarihli karara yönelik konusu bulunmayan temyiz itirazının 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, hükümlü ... bakımından, 5252 sayılı Yasanın 9. maddesinin üçüncü fıkrasına göre, gereğinin takdiri yönünden, Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, II-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan hükmün incelemesinde; Sanıkların yakınan ...'un işyerine gece vakti birlikte girerek hırsızlık suçunu işlediklerinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 116/2-4. maddesinin yanı sıra aynı Yasanın 119/1-c maddesiyle de uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ..., sanıklar ... ve ... ile savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun ve takdire dayalı bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 30.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.