Yargıtay · 6. Ceza Dairesi

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2010/7498 E. 2013/5843 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Ceza Dairesi
Esas No
2010/7498
Karar No
2013/5843
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi HÜKÜMLÜ : ... SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık ... tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Kulu Asliye Ceza Mahkemesinin 20/10/2004 günlü hükümlülük kararının aynı dosyada sanık olan ... tarafından temyizi üzerine; Yargıtay 10.Ceza Dairesinin 31/01/2006 günlü ilamında “01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7. maddesi uyarınca lehe olan yasanın belirlenip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi ve bozmadan hükmü temyiz etmeyen diğer sanık ...’nun da yararlanmasına” denilerek bozulmasına karar verildiği, hükümlü ... hakkında Mahkemece yeniden yargılama yapılıp bozmaya uyularak, hükümlü ...’nun da yargılamaya dahil edilerek 21.03.2007 günlü kararın verildiği anlaşılmışsa da; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 gün ve 2007/125- 2007/186 sayılı kararında da açıklandığı üzere, bozma ilamı sonrasındaki yargılamanın, temyiz olunmaksızın kesinleşmesi nedeniyle lehe Yasanın belirlenmesine ilişkin olduğu kabul edilen hükümlü ... hakkındaki uyarlama yargılaması ile genel hükümlere göre hakkındaki yargılama süren sanık ... hakkındaki davanın farklı hükümlere bağlı olması ve birlikte görülemeyeceği gözetilip, 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca hükümlü hakkındaki davadan ayrılmasına karar verildikten sonra uyarlama yapılması zorunluluğunun gözetilmemesi, 2- Dosya içindeki krokiye göre; yakınanın konut olarak kullandığı evin bitişiğinde ve konut ile doğrudan doğruya bağlantısı anlaşılamayan ancak hayvan muhafazasına uygun, yola açılan müstakil giriş ve çıkış kapısı olan yerden hırsızlık yapan sanık ...’nin eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-g maddesine uyduğu halde, yazılı şekilde uygulama yapılması, 3- Yakınana ait 2 adet koyunu diğer sanık ... ile birlikte çalan sanık ...’nin 28.01.2004 tarihli yer gösterme tutanağına göre, yakalandıklarında hayvanları kesip, derisini ...’e ve 20 kg eti de ... Önen’e sattıklarını belirtmeleri üzerine, söz konusu yerlerde et ve deriler alınarak yakınana teslim edildiği ve bu durumun ise kısmi iadeyi oluşturduğunun anlaşılması karşısında, yakınana kısmi iadeye rıza gösterip göstermediği sorularak sonucuna göre, sanık ... hakkında 5237 sayılı Yasanın 168. maddesiyle uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden, etkin pişmanlık konusunda yazılı biçimde uygulama yapılması, 4- 5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanık ...’nin mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması, 5-Suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine 5271 sayılı CMK.nun 326/2. maddesine aykırı biçimde "müteselsilen tahsiline" biçiminde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ... savunmanı ve sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlü ... hakkında diğer yönleri, sanık ... hakkında ise incelenen hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, sanık ... için 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 18.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2010/7498, K. 2013/5843, T. 18.03.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-ceza-dairesi-2010-7498-e-2013-5843-k-15b5a38846fe