Yargıtay · 6. Ceza Dairesi

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2010/31422 E. 2013/17320 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Ceza Dairesi
Esas No
2010/31422
Karar No
2013/17320
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanıkların, yakınana ait konuta taklit anahtarla girip hırsızlık suçunu işledikleri ve yakınmanın da sürdüğünün anlaşılması karşısında; zamanaşımı içerisinde TCK’nın 116/1-4, 119/1-c maddelerindeki geceleyin konut dokunulmazlığını bozma suçundan işlem yapılması olanaklı görülmüştür. I-Sanık ... hakkında hırsızlık suçu nedeniyle verilen hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanıklar ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, II-Sanık ... hakkında hırsızlık suçu nedeniyle verilen hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Yakınan ve eşine ait ziynet eşyalarının,UYAP sisteminden çıkartılan aile nüfus kaydına göre, yakınanın eşinin kardeşi olduğu anlaşılan sanık tarafından bulunduğu yerden alınmasından ibaret eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 167/2. maddesinde düzenlenen şahsi indirim sebebi sayılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 16.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2010/31422, K. 2013/17320, T. 16.09.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-ceza-dairesi-2010-31422-e-2013-17320-k-c398408d3f0f