Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2010/28690 E. 2013/19446 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-) Sanıkların olay gecesi, aynı mahallede bulunan her iki yakınanın da iş yerinden hırsızlık yapmaya kalkıştıklarının kabul edilip anlaşılması karşısında; eylemlerinin iki ayrı hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, yazılı şekilde tek hırsızlık suçundan uygulama yapılması, 2-) Tüm sanık savunmanlarının, son oturumda, lehe olan yasa hükümlerinin uygulanması isteklerinin, 5237 sayılı TCK’nın 50 ve 62/1. maddelerini de kapsadığı gözetilmeden, bu konuda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi, 3-) 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Yasanın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında; sanık ...'ın adli sicil kaydına ve getirtilen mahkeme ilamlarına göre, önceki suçların içinde tekerrüre esas alınabilecek en ağır mahkumiyetin Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 10.06.2002 gün, 2000/36 esas ve 2002/105 karar sayılı ilamına konu izinsiz silah taşıma suçundan hükmedilen 1 yıl hapis cezası olduğu ve sadece bu hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeyerek, yazılı şekilde birden fazla ilamın tekerrüre esas alınması suretiyle infazda duraksamaya neden olunması, 4-) Sanıkların TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmalarına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 10.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.