Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2010/16770 E. 2013/17214 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02/06/2010 tarihli kenar yazısı ile Dairemize gönderilmekle başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: I- Sanıklar hakkında yakınan ...’e yönelik hırsızlık suçu ile sanık ... hakkında yakınanlar ... ve ...’a karşı işlediği hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde, Yakınanlar ..., ...’a yönelik sanık ...’ın işlediği hırsızlık suçu için, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın 7/2 ve 5252 sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Yasanın 9/3.maddeleriyle Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu’nun 23.2.1938 günlü 1937/23- 1938/9 sayılı, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 25.5.1999 günlü 133/142 sayılı kararları ışığında, somut olayla ilgili 765 sayılı TCY’nın 493/1, 102/3 ve 104/2. maddeleriyle 5237 sayılı TCY’nın 142/1-b, 116/1, 119/1-c, 151/1, 66/1-e, 66/2-4, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucunda; 5237 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına bulunduğunun anlaşılmasıyla yapılan incelemede; Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e maddesinde, anılan Yasanın 142/1-b, 116/1, 119/1-c, 151/1. maddelerine uyan hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar vereme suçlarının gerektirdiği cezalar için 8 yıllık süre belirlenmesi, aynı maddenin 2. fıkrasına göre 15-18 yaş grubunda bulunan sanık için bu sürenin üçte ikisinin geçmesiyle kamu davasının düşeceğinin öngörülmesi ve 67/4. maddesi de gözetildiğinde 7 yıl 12 aylık sürenin suç tarihi olan 01.05.2004 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunduğunun gözetilmesi zorunluluğu, Her iki sanığın yakınan ...’e yönelik işledikleri hırsızlık suçu için ise, sanıklara yüklenen ve 765 sayılı TCY.nın 492/7. maddesine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımının suç tarihi olan 01.05.2004 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... savunmanının temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, II- Sanık ... hakkında yakınanlar ..., ...’a yönelik işlediği hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince, Sanığın adli sicil kaydına göre, hırsızlık suçundan tekerrüre esas hükümlülüğü bulunduğu halde hakkında 765 sayılı TCK’nun 81/1-2. maddesi ile uygulama yapılmaması ve aynı neviden olan hırsızlık suçundan mükerrir olmasına rağmen koşulları oluşmadığı halde, aynı yasanın 522/son maddesine aykırı olarak cezasından indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 12.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.