Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2010/14240 E. 2011/1472 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, Konut dokunulmazlığını ihlal, Mala zarar vermek HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanık ...’un eylemine doğrudan katılan sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK.nun 116/1-4, 119/1-c ve 151/1. maddeleri gereğince konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından zamanaşımı içerisinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir. I- Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün incelenmesinde: Sanığın, konut dokunulmazlığını ihlal suçunu sanık ... ile birlikte geceleyin işlediğinin anlaşılması karşısında, hakkında 5237 sayılı TCK.nun 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede, eleştiri dışında, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘53/1-2. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ cümlelerinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, II- Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık; sanık ... hakkında mala zarar verme suçlarından kurulan hükmün incelenmesine gelince: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Sanıkların, olay gecesi yakınanın evine girerek suça konu eşyalar ve araç anahtarını çaldıktan sonra, dışarıda park halinde bulunan aracı da çalıştırıp götürdükleri, yakıtı bitene kadar gezdikleri, yakınanın kolaylıkla bulamayacağı bir yere aracı bıraktıkları ve yakındaki bir evde başka bir hırsızlık suçunu işlemeye kalkışırlarken ihbar üzerine gelen kolluğa yakalandıkları, birkaç saat sonra kolluk tarafından aracın bulunduğunun anlaşılması karşısında; sanıkların eylemlerinin bir bütün halinde 5237 sayılı TCK.nun 142/2-d, 143/1. maddeleri kapsamında kaldığı gözetilmeden, yazılı gerekçe ile aynı Yasanın 142/1-b maddesi ile hüküm kurulması, 2- Sanık ...’un son oturumda yakınanın zararını açıklamasını ve karşılamak istediğini belirtmesi karşısında; bu konuda yakınanın beyanı alınıp ve sanıklara da süre tanındıktan sonra sonucuna göre sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nun 168/1-2. maddesinin uygulama koşullarının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi, 3- 5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanıkların mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanı ile sanık ...’ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 21.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.