Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2010/12884 E. 2013/7628 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanıkların, şikayetçi olan yakınanın aracının sol arka kapı kelebek camını kırmak suretiyle hırsızlığa kalkışma suçunu işlediklerinin anlaşılması karşısında, eylemin hırsızlığa kalkışmanın yanı sıra, 5237 sayılı TCY’nın 151/1. maddesine uyan mala zarar verme suçunu da oluşturması nedeniyle, zamanaşımı süresince işlem yapılması olanaklı görülmüştür. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-) Sanıkların, yakınana ait park halindeki kilitli aracın sol arka kapı kelebek camını kırmak suretiyle hırsızlığa kalkışma suçunu işlediklerinin anlaşılması karşısında, haklarında 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesi yerine, yazılı şekilde uygulama yapılması, 2-) Uygulamaya göre de; 5237 sayılı Yasanın 61. maddesiyle cezanın belirlenmesinde, izlenmesi gereken yöntem açık ve denetime imkan tanıyacak bir biçimde ortaya konulmuştur. Buna göre somut olayda ilgili suç tanımında belirtilen cezanın alt ve üst sınırı arasında ceza tayin edilirken cezanın belirlenmesine ilişkin madde hükmündeki ölçütler dikkate alınacaktır. Bu düzenleme ile soyut gerekçelerle cezanın alt ve üst sınırdan belirlenmesi şeklindeki yanlış uygulamanın önüne geçilmek istenmiştir. Bu açıklamalar ışığında bir suçtan dolayı TCK’nun 61. maddesi gereğince temel ceza belirlenirken söz konusu maddenin birinci fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususlar göz önünde bulundurulacak ve somut gerekçeler de belirtilmek suretiyle kanundaki cezanın alt ve üst sınırı arasında takdir hakkı kullanılacaktır. Ayrıca temel ceza belirlenirken aynı Yasanın 3. maddesinin birinci fıkrasındaki "Suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığı ile orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur.” şeklindeki hüküm de gözetilmek zorundadır. Hakimin temel cezayı belirlerken değindiği gerekçesi suçun işleniş biçimi, işlenmesinde kullanılan araçları, işlendiği zaman ve yer, suçun konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, failin kast veya taksirine dayalı kusurunun ağırlığı, failin güttüğü amaç ve saik ile dosyaya yansıyan bilgi ve belgelerin isabetle değerlendirildiğini gösterir biçimde yerinde ve yeterli olmalıdır. Ceza hukukunun temel ilkelerinden olan cezanın şahsileştirilmesi kuralının da amacı ceza ve sanık arasında uygun dengeyi sağlamaktır. İki sınır arasında cezayı belirleme hakime ait ise de bu yetkinin kullanılmasında ... ve nesafet kurallarına bağlı kalınması bu bağlamda suçun işleniş şekli, önemi, sebepleri, kanun ve nizamlara muhalefet derecesi, kastın yoğunluğu, sanığın sosyal durumu, geçmişi, topluma kazandırılması hususlarının göz önünde tutulmasının yanında bu konudaki gerekçenin dosya ile uyumlu olması zorunludur. Hal böyle olunca; Sanıkların, eylemlerini tamamlayamadan yakalandıkları sübut bulan eylem ile ilgili temel ceza belirlenirken 5237 sayılı TCK.nın 61. maddesinde belirtilen hususlar somut olaya göre göz önünde bulundurulup, somut gerekçe belirtilmeden ve gerekçeli karar metninde de cezanın alt sınırdan düzenlenmesine karar verildiği belirtilerek hüküm karıştırılarak sanıklar hakkında yazılı şekilde temel ceza tayini ve aynı Yasa'nın 35. maddesi uyarınca yapılan uygulama sırasında yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden indirim oranının 1/3 olarak belirlenmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.