Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2010/1166 E. 2013/1422 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanıkların, camını kırmak suretiyle yakınana ait işyerine girdiklerinin anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan 5237 sayılı TCK’nın 116/2-4 ve 119/1-c; sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan aynı yasanın 151/1. maddeleri uyarınca zamanaşımı içerisinde Cumhuriyet Başsavcılığınca işlem yapılması olanaklı görülmüştür. I- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, II- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun, kendi altsoyu açısından koşullu salıverme tarihine; kendi altsoyu dışındaki kişiler yönünden ise, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin gözetilmemesi, 2-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 58. maddesiyle yapılan uygulamaya esas alınan Şarköy Sulh Ceza Mahkemesinin 2001/77-370 esas ve karar sayılı 182.520.000 TL adli para cezasına ilişkin ilamın 06.12.2001 tarihinde yerine getirildiği, infazdan itibaren üç yılın geçtiği, aynı maddenin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden, mahkemece sanığın mükerrirliği net olarak belirlenip kabul edilerek tekerrüre esas olmayan mahkeme hükmünün uygulanması, Kabul ve uygulamaya göre de; sanığın mükerrir olması nedeniyle hakkında 5237 sayılı Yasanın 58. maddesinin uygulanmasına karar vermekle yetinilmesi gerektiği gözetilmeden ve 5275 sayılı Yasanın 108/4 maddesi uyarınca denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevi, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan mahkemeye ait olduğu düşünülmeden, infazı kısıtlayacak biçimde denetimli serbestlik süresinin 1 yıl olarak belirlenmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCY’nın 53 ve 58. maddelerinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılıp, 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün yerine, “sanığın, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, 3. fıkrası uyarınca da kendi alt altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına”; 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün yerine ise, " 5237 sayılı TCK'nun 58. maddesi için sanığın sabıkasında yer alan Şarköy Asliye Ceza Mahkemesinin 1999/184 esas ve 2003/50 karar sayılı 240.000.000 TL adli para cezasına ilişkin hükmünün mükerrirliğe esas alınmasına, 5230 sayılı Yasanın 8.maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca aleyhe değiştirme ilkesi gözetilerek, 5275 sayılı Yasanın 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın Şarköy Sulh Ceza Mahkemesinin 2001/77-370 esas ve karar sayılı ilamına konu 182.520.000 TL para cezasının esas alınarak belirlenmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” cümlelerinin yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.