Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2010/10673 E. 2012/3632 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: I- Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde; Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 18.03.2008 günlü 2008/9-7-56 ve 13.05.2008 günlü 2008/10-101-113 sayılı kararlarında açıklandığı üzere, “kendisine zorunlu savunman atandığından sanığın haberdar edilmediği durumlarda, zorunlu savunmana yapılan tefhim veya tebliğ kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmaz. 04.05.2007 günlü ,sanıkların zorunlu savunmanı ...'nun yüzüne karşı verilen hükmü savunmanın yasal süresinden sonra temyiz başvurusunda bulunduğu, sanıkların yokluğunda kendilerine atandığından haberdar olmadıkları savunmanlarının yüzüne karşı tefhim edilen hükmün usulüne uygun şekilde sanıklara tebliğ edilmediğinin anlaşılması karşısında; sanıkların hükmü temyiz etme yetkisi olduğu, nereye, nasıl ve ne şekilde başvurabileceği ve temyiz süresi de gösterilmek suretiyle, açıklamalı davetiye ile tebliği ile bunu gösterir belgeler ve sunarsa temyiz dilekçesi eklendikten ve bu konuda ek tebliğname de düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, II- Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince; Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanığın suç arkadaşları ile birlikte gece vakti yakınanın konutunun eklentisi niteliğindeki ahırdan, muhkem bulunan kapı kilidini kırarak hayvan hırsızlığına teşebbüs etmek şeklindeki eylemi 765 sayılı TCK.nun 493/1-son maddesi kapsamında olup sanığın eylemine uyan suç için öngörülen cezanın türü ve yukarı sınırına göre, aynı Yasanın 102/3 ve 104/2.maddeleri ile 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun aynı suça uyan 151/1, 31/3, 116/1,4, 119/1-c, 31/3, 142/1-b, 143/1, 31/3, 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 5237 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olması ve aynı Yasanın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık zamanaşımının 08.02.2002 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 05.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.