Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2009/29054 E. 2013/1057 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, Direnme HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanıkların yakınana ait iş yeri kapısını zorlayarak içeri girip hırsızlık yaptıklarının anlaşılması karşısında, iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından zamanaşımı içerisinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür. Kasıtlı suçtan hükümlülükleri bulunan sanık ... hakkında, hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231.maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükmünün uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede; 1-Sanıklar ... hakkında hırsızlık, ... hakkında hırsızlık ve direnme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazının incelenmesinde; Adli sicil kaydına göre, tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık ... hakkında 5237 sayılı TCY’nın 58. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanıkların, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmalarına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCY’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine, “Sanıkların, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına,” cümlesi yazılmak suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 2- Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazının incelenmesinde; Dosya içeriğine göre, olay günü gündüz 05:00 sıralarında yakınana ait iş yerine üç kişi tarafından girilip hırsızlık yapıldığı ve yapan kişilerin ellerinde çuval ile olay yerinden uzaklaşıklarının ihbar edildiği, güvenlik güçlerinin bahse konu yere gelip olayı tespit ettiği, telsiz anonsu üzerine de faillerin gittiği yönünde araştırma yapılırken olay yerine 30- 35 metre mesafede sanık ...'in polisleri fark etmesi sonucu suçtan kurtarmak için elindeki çuvalı yere atıp yürümeye devam ederken, dur ihtarı üzerine yakalandığı, bu sırada ara sokaktan çıkarak gelen sanık ...'ında zor kullanılarak yakalandığı, sanık ...'den olayı gerçekleştiren 3. kişinin kim olduğunun sorulması üzerine ...'ın adını verdiği, sanık ...'i olay yerinde gören olmadığı, olaydan 10 gün sonra 19.07.2006 günü yakalandığı ve tüm aşamalarda suçlamayı kabul etmediğinin anlaşılması karşısında; sanık ... ' nın suç atması dışında üzerine atılı suçu işlediğini gösteren kesin, inandırıcı delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde açıklanıp tartışılmadan, yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hükümlülüğüne karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 22.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.