Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2009/28795 E. 2011/8540 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Kısmen beraat kısmen mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: “Katılanın hakları”nı düzenleyen 5271 sayılı Yasanın 234/1-a.b.6 maddesindeki, “Suçtan zarar görenin, davaya katılmış olma koşuluyla davayı sonuçlandıran kararlara karşı kanun yollarına başvurabileceği”, “Kamu davasına katılma” hususunu düzenleyen anılan Yasanın 237/2. maddesindeki, “Kanun yolu muhakemesinde davaya katılma isteğinde bulunulamaz. Ancak, ilk derece mahkemesinde ileri sürülüp reddolunan veya karara bağlanmayan katılma istekleri, kanun yolu başvurusunda açıkça belirtilmişse incelenip karara bağlanır.” ve söz konusu Yasanın “Kanun yollarına başvurma hakkı”nı düzenleyen 260/1. maddesindeki, “Hakim ve mahkeme kararlarına karşı Cumhuriyet Savcısı, şüpheli, sanık ve bu Kanuna göre katılan sıfatını almış olanlar ile katılma isteği karara bağlanmamış, reddedilmiş veya katılan sıfatı alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolları açıktır.” şeklindeki hükümleri göz önünde bulundurularak, yakınan Karayolları Genel Müdürlüğü vekilinin, 24/11/2005 tarihli dilekçesinde bildirdiği katılma isteminin Mahkemece karara bağlanmadığı, anılan kurum vekilinin temyiz dilekçesinde bu konudaki eksikliğin giderilerek bir karar verilmesini açıkça talep etmediğinin anlaşılması karşısında; Dairemizin, katılma konusunda bir karar verilmesinin istenilmemesi nedeniyle bu yönde bir karar veremeyeceği, söz konusu katılma istemi hakkında bir karar verilmesi şeklinde bozma kararı verilmesinin dosya kapsamına göre sonuca etkili olmayacağı ve yakınan kurumun, Yunak Asliye Ceza Mahkemesinin 15/06/2006 gün ve 2005/198-2006/157 sayılı hükmünü temyize hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanıkların, yakınan kurula ait ve etrafı herhangi bir şekilde çevrili bulunmayan alandan taş malzeme çalmaları şeklindeki eylemlerine uyan 765 sayılı TCK.nun 491/ilk maddesindeki hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık olağanüstü zamanaşımı süresinin, suç tarihi olan 02/09/2003 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş olması, Bozmayı gerektirmiş, yakınan Karayolları Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 16/06/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.