Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2009/28316 E. 2013/1508 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, hırsızlık malı almak HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: I-Sanıklar ... ve ... hakkında, kurulan hükmün incelenmesinde; Sanıklar hakkında uygulanılan 765 sayılı TCK.nun 512/1. maddesindeki suçun gerektirdiği cezanın türü ve yukarı sınırına göre, aynı Yasanın 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık genel dava zamanaşımının, suç tarihi olan 01.03.2002 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davasının 765 sayılı TCK.nın 102/4 ve 104/2. maddeleri gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, II-Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükmün incelenmesine gelince; Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hüküm, önceki ve sonraki yasaların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, temel cezanın ne şekilde saptanacağının belirlenmesi ile bireyselleştirme amacına yönelik takdir hakkının kullanılması ve önceki yasaya göre suçların yasal öğelerinde yapılan değişikliklerin tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi, 2-5237 sayılı TCY.nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, sanıkların yakınana ait işyerinin kapı anahtarını haksız biçimde ele geçirdikten sonra birkaç kez işyerinden hırsızlık yaptıklarının ve yakalandıklarında, henüz bir başvurusu bulunmayan yakınana ait bir kısım suça konu eşyaların yerini göstererek kısmi iadeyi sağladıklarının anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı Yasanın 142/2-d, 43. maddesinde belirtilen zincirleme hırsızlık ve aynı yasanın 116/1, 119/1-c, 43. maddesindeki birden fazla kişiyle işyeri dokunulmazlığını zincirleme bozma suçunu oluşturacağı, hırsızlık suçu yönünden mağdurun açık rızasının bulunması halinde 5237 sayılı TCK’nun 168/son maddesi yollamasıyla aynı yasanın 168/1. maddesi de dikkate alınarak, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenerek uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması, 3- Sanık ...’ın, diğer sanık ile önceden aldıkları karar uyarınca mağdura yönelik eyleme doğrudan katıldığının anlaşılması karşısında; hakkında 765 sayılı TCK’nın 64/1. maddesi yerine, yazılı biçimde yardımcı kişi olduğu gerekçesi ile cezasından indirim yapıldığı gibi uygulama maddesinin de yanlış gösterilmesi, 4-Sanık ... hakkında, yapılan uygulama sonucunda netice cezanın 4 yıl 3 ay 10 gün yerine, 4 yıl 3 ay 15 gün olarak belirlenmesi suretiyle fazla cezaya; sanık ... hakkında ise netice cezanın 2 yıl 1 ay 20 gün yerine, 1 yıl 10 ay 10 gün olarak tayin edilmesi suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, sanıkların kazanılmış hakkının korunmasına, 06.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.