Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2009/2622 E. 2012/20687 K. – Yağma

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Yağma HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: I-Sanık ... savunmanının temyiz talebinin incelenmesinde; Sanık savunmanının 01.06.2006 havale tarihli temyiz dilekçesinde, sanık ... hakkında verilen mahkumiyet kararını temyiz ettiklerini belirttiği, sanık hakkında verilen bir mahkumiyet kararı bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanık ... savunmanının konusu bulunmayan temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 317.maddesi gereğince REDDİNE, II-Sanık ... hakkında yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesine gelince; Yağma suçunun birden fazla nitelikli hali oluşacak biçimde 5237 sayılı TCY'nin 149.maddesinin 1. fıkrasının (a), (c) ve (h) bendlerine aykırı olarak, silahla, birden fazla kişi tarafından birlikte, geceleyin işlendiği, mahkemece de bu şekilde kabul edildiği halde, uygulama sırasında (h) bendinin gösterilmemesi yerinde eklenmesi olanaklı maddi hata kabul edilmiş; aynı Yasa'nın 61/1.maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken bunların değerlendirilmesi ve alt sınır aşılarak ceza uygulaması yapılması gerekirken, yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde alt sınırdan ceza uygulaması yapılarak hüküm kurulması; 5237 sayılı TCY'nın 150. maddesinin 2.fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki “hafif" veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasa'ya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, koşulu bulunmadığı halde, 150.maddenin 2. fıkrasına düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek, sanığın cezasından indirim yapılması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nin 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 2-5237 sayılı TCY'nin 53/6. maddesindeki sürücü belgesinin belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçlardan mahkumiyet halinde geri alınabileceğine ilişkin düzenlemeye rağmen 2918 sayılı Yasa'nın 119/2.maddesi uyarınca sanığın sürücü belgesinin 3 ay süre ile geri alınmasına karar verilmesi, 3-Suçu diğer sanıklar ile birlikte işleyen sanığın neden olduğu yargılama giderlerinden ayrı sorumlu tutulması yerine yazılı biçimde uygulama yapılarak 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCY’nin 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine " Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nin 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına,"; yargılama giderine ilişkin bölüm çıkartılıp, "Sanığın neden olduğu yargılama giderinden ayrı sorumlu tutulmasına" cümlelerinin eklenmesi; "2918 sayılı Yasa'nın 119/2. maddesi uyarınca sanığın sürücü belgesinin takdiren 3 ay süre ile geri alınmasına" ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.