Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2009/12176 E. 2012/19553 K. – Yağma, Hakaret

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Yağma, hakaret HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: 5237 Sayılı TCY’nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlanmak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı” nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun; daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden,yukarıdaki tüm ölçütler ışığında somut olayda yasal koşulları bulunmadığı halde, değer az kabul edilerek 5237 sayılı TCY’nın 150/2.maddesi uyarınca cezadan indirim yapılması, Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sanığın tekerrüre esas alınan Şereflikoçhisar Asliye Ceza Mahkemesinin 2002/221-295 sayılı ilamındaki 765 sayılı TCY'nın 193/2, 647 sayılı Yasanın 4-6.maddesi uyarınca hükmolunan 547.560.000 TL ağır para cezası yerine bu ceza ile aynı Yasanın 412/2, 647 sayılı Yasanın 4-6. Maddeleri uyarınca hükmolunan 547.560.000 TL ağır para cezasının anılan Yasanın 72.maddesi gereğince toplanması sonucu hükmolunan 1.095.000.000 TL ağır para cezasının esas alındığının belirtilmesi, 2-Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nin 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında TCY’nın 58. maddenin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasından “1.095.000.000 TL ağır para cezası'' cümlesinin çıkartılarak yerine ''765 sayılı TCY'nın 193/2,647 sayılı Yasanın 4-6.maddeleri uyarınca hükmolunan 547.560.000 TL ağır para cezasının ''cümlesinin eklenmesi ve diğer kısımların aynen korunmasına, hüküm fıkrasından; 5237 sayılı TCY’nin 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine “Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nin 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına,” tümcesinin eklenmesi suretiyle eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.