Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2008/4046 E. 2010/8158 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Yağma, mala zarar verme, sarhoşluk, kamu görevlisine direnme HÜKÜM : Kısmen önceki hükmün aynen infazına, kısmen 5237 sayılı Yasa gereğince mahkumiyetine Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30/01/2008 tarihli kenar yazısı ile Daireye gönderilmekle başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: I- Hükümlü hakkında kabahat eylemi (sarhoşluk) ve mala zarar vermek suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazının incelenmesinde; Hükümlü hakkında sarhoşluk eylemi nedeniyle idari para cezası verilmesine ilişkin kararlar aleyhine 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 29. maddesi gereğince itiraz yoluna gidilebileceği gözetilerek ve mala zarar vermek suçu nedeniyle, 21/07/2004 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Yasanın 3/B maddesi ile değiştirilen 1412 sayılı CMUK.nun 305/1. maddesi uyarınca ikibin Türk Lirasına kadar olan mahkumiyet hükümleri kesin olup, hüküm tarihi, cezanın türü ve miktarı itibariyle hükmün temyizi olanaklı olmadığından hükümlü ... savunmanının temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, kabahat eylemi nedeniyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Yasasının 264/1. maddesi uyarınca, yasa yoluna başvuruda mercide yanılma, haklarını ortadan kaldırmayacağından, aynı maddenin 2. fıkrasına göre itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye iletilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, II- Hükümlü hakkında kamu görevlisine görevini yaptırmamak için direnmesi eylemi nedeniyle kurulmuş olan hükmün incelenmesinde; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre hükümlü ... savunmanının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA, III- Hükümlü hakkında yağma suçundan kurulmuş olan hükmün incelenmesine gelince; 1- Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 07.02.2006 gün ve 11/12 sayılı kararında açıklandığı gibi, uyarlama yargılamasında yeni yasanın lehe sonuç doğurduğu saptandığında sonraki yasaya göre uygulama yapılması, aksi saptandığında ise önceki hükümde değişikliğe yer olmadığına, başka bir deyişle uyarlama davasının reddine karar verilmesi gerekir. Uyarlama davasının reddi hariç, bu yeni hüküm usûlünce kesinleştiğinde, önceki hükmü ortadan kaldıracak ve gerektiğinde infaza konu olabilecektir. Sınırlı amaçla ve istisnai olarak başvurulsa da, bu yargılama faaliyeti sonunda verilen ve hüküm niteliğine sahip olan yeni kararın, sonradan yürürlüğe giren yasaya göre kurulacak mahkûmiyet hükmünün gerekçesinde, 5271 sayılı Ceza Yargılaması Yasasının 230. maddesine uygun olarak, suç oluşturduğu kabul edilen eylemin gösterilmesi, bunun nitelendirilmesinin yapılması zorunlu olduğu gözetilmeden, hükmün gerekçesi yönünden kesinleşen önceki hükme yollamada bulunularak yazılı şekilde hüküm kurulması, 2-Yağma suçunun 5237 sayılı TCY.nın 149. maddesinin 1. fıkrasının (a)-(h) bentlerine aykırı biçimde, silahla ve gece işlendiği halde, uygulama sırasında (h) bendinin gösterilmemesi ve aynı Yasanın 61. maddesi uyarınca ... ceza belirlenirken değerlendirilmemesi, 3- 5237 sayılı TCK.nun 150.maddesinin 2.fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, cezadan indirim yapılması, 4- Mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 53/1-2-3. maddesinde öngörülen “belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma” tedbirlerine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, maddi ceza hukukuna ilişkin infaz aşamasındaki lehe uygulamaların kazanılmış hak teşkil etmeyeceği gözetilerek, hükmün açıklanan nedenle kısmen istem gibi BOZULMASINA, 02/06/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.