Yargıtay · 6. Ceza Dairesi
Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2008/23712 E. 2012/12779 K. – Hırsızlık
Konu: Hırsızlık
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 6. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2008/23712
- Karar No
- 2012/12779
- Karar Tarihi
- Konu
- Hırsızlık
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet TEMYİZ EDENLER : Sanıklar savunmanı, katılan ... vekili Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sanıklar ... ve ...'a yönelik kurulan hüküm yönünden; 11.06.2008 gün 2007/329 E, 2008/174 K sayılı hükümde, “sanık tarafından mağdurun zararı giderilmediğinden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığı” biçiminde münhasıran zararın karşılanmamasına dayanılarak 5271 sayılı CMK’nın 5728 sayılı Yasa ile değişik 231.maddesinin uygulanmamasına karar verilmiş ise de, anılan maddenin 06/12/2006 gün ve 5560 Sayılı yasanın 23.maddesiyle değişik 9. Fıkrasında; “Altıncı fıkranın (c) bendinde belirtilen koşulu derhal yerine getirmediği takdirde; sanık hakkında mağdura veya kamuya verdiği zararı denetim süresince aylık taksitler halinde ödemek suretiyle tamamen gidermesi koşuluyla da hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilebilir” şeklindeki düzenleme karşısında, sanıklar ... ve ...'a taksitler halinde ödeme olanağı tanındıktan sonra sonucuna göre değerlendirme yapılması gerektiği düşünülmeden yeterli olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi, 2-Sanık ...'nin adli sicil kaydına göre; hırsızlık suçundan Babaeski Asliye Ceza mahkemesinin 24.09.2003 gün, 2002/390 E-2003/279 K sayılı ilamıyla, tekerrüre esas hükümlülüğü bulunduğu halde hakkında 5237 sayılı Yasanın 58/6-7.maddesi ile uygulama yapılmaması, 3- Kabul ve uygulamaya göre de; Sanıkların, TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmanı ile katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.