Yargıtay · 6. Ceza Dairesi

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2006/16723 E. 2010/2596 K. – Hırsızlık

Konu: Hırsızlık

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Ceza Dairesi
Esas No
2006/16723
Karar No
2010/2596
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- 5237 sayılı TCK.nun 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK.nun 493/1. maddesindeki suçun öğelerinin farklı olduğu, eylemin, 5237 sayılı Yasanın 142/1-b, 35/2. maddesindeki hırsızlığa kalkışma suçunun yanı sıra aynı Yasanın 116/2. maddesindeki işyeri dokunulmazlığını bozma ve 151/1. maddesindeki mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu, 5237 sayılı Yasaya göre hırsızlığa kalkışma, işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını oluşturan eylemler nedeniyle uygulama yapılıp sonucuna göre lehe olan yasanın belirlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi, 2- 06.08.2003 olan suç tarihinde güneşin saat 05.50’de doğduğu, sanığın ise ihbar üzerine işyerinde saat 05.15 sıralarında yakalandığı ve eylemin gündüz sayılan zamanda gerçekleştiği gözetilmeden, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 143/1. maddesi ile yazılı şekilde hüküm kurulması, 3- Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK.nun 493/1, 61, 81/2-3. maddelerine göre, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun aynı suça uyan 142/1-b, 35/2, 53/1; 116/2, 53/1; 151/1, 53/1. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın türü, alt ve üst sınırları bakımından anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında; işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçları açısından 5271 sayılı CMK.nun 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma hükümleri de değerlendirilerek, uygulamaya göre sanık yararına olan Yasanın belirlenmesinde zorunluluk bulunması, 4- Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 7/3. maddesi dikkate alınmadan 58/6. madde ile yazılı şekilde uygulama yapılması, 5- 5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 15.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2006/16723, K. 2010/2596, T. 15.03.2010, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-ceza-dairesi-2006-16723-e-2010-2596-k-edbc9d1e1753