Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2006/14163 E. 2010/9260 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanıkların önceden kasıtlı suçtan hükümlülüğünün bulunması nedeniyle, hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; Suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-5237 sayılı TCY’nın 141.ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, somut olayda sanığın eylemlerinin 142/1-b. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun yanında aynı Yasanın 116/2., 119/1-c maddesinde tanımlanan birden fazla kişi ile işyeri dokunulmazlığını bozmak suçunu da oluşturduğunun gözetilmemesi, 2-18.03.2005 tarihli yakalama üst arama ve zapt etme tutanağında sanıkların saat 05.30 sıralarında yakalandığının belirtilmesi, uyaptan alınan güneşin doğuş ve batış saatini gösterir tabloda, güneşin suç tarihinde 06.06 saatlerinde doğduğunun anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'un 6/1-e maddesindeki düzenlemeye göre; suçların gece sayılan zaman diliminde işlendiğine ilişkin kanıtların neler olduğu karar yerinde açıklanıp, tartışılmadan hırsızlık suçundan kurulan hükümde anılan yasanın 143/1 maddesi ile eksik inceleme sonucu yazılı biçimde hüküm kurulması, 3-5237 sayılı TCK.nun lehe olduğu kabul edilerek uygulama yapılmasına karşın, paraya çevirmenin 647 sayılı Yasaya göre yapılmış olması, 4-Suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine 5271 sayılı CMK.nun 326/2. maddesine aykırı biçimde ‘yargılama giderinin sanıklardan müteselsilen tahsiline’ biçiminde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK.nun 325. maddesi uyarınca bozmadan hükmü temyiz etmeyen sanık ... Taş'ın yararlandırılmasına, 14.06.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.