Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2022/584 E. 2025/5728 K. – Zimmet

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/2043 Esas, 2020/2128 Karar SUÇ : Zimmet HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümlerin temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Şikayetçi ...'ın ihtiyar heyeti azası olup katılma hakkının görevinden kaynaklı olduğu, şikayetçinin mahkeme huzurunda beyanı alınmadan ve katılma iradesini ortaya koymadan önce 14.02.2017 tarihinde vefat ettiği, görevden doğan katılma hakkının mirasçılarına intikalinin mümkün olmadığı, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2017 tarihli ve 2015/5-95 Esas, 2017/71 sayılı ve benzer Kararlarında da belirtildiği üzere "suçtan zarar görme" kavramının "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılması gerektiği, şikayetçi ...'ın mirasçılarının zimmet suçundan açılan kamu davasında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 237. maddesine göre doğrudan zarar görmedikleri, bu itibarla bahse konu suçtan verilen hükümlere yönelik vekillerinin temyiz istemi ile 442 sayılı Köy Kanunu'nun 33/b maddesi uyarınca köy derneğince seçilerek köy tüzel kişiliğini temsile yetkili kılınmayan, köy halkından olmak dışında bir sıfatı bulunmayan ve doğrudan zarar görmesi söz konusu olmayan adı geçenlerin davaya katılma haklarının bulunmadığı, usulsüz olarak verilen katılma kararlarının da hükmü temyiz hakkı vermeyeceği anlaşıldığından, vekilinin temyiz talebinin, 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Giresun 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE 28.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.