Yargıtay · 5. Ceza Dairesi

Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2021/4015 E. 2024/5176 K. – Zimmet

Konu: Zimmet

Mahkeme
Yargıtay
Daire
5. Ceza Dairesi
Esas No
2021/4015
Karar No
2024/5176
Karar Tarihi
Konu
Zimmet

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2017/1266 Esas, 2017/1278 Karar SUÇ : Zimmet HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.03.2017 tarihli ve 2016/160 Esas, 2017/69 sayılı Kararı ile sanık hakkında atılı suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223/2. maddesinin (e) bendi uyarınca beraatine hükmolunmuştur. 2.Katılanlar vekillerinin istinaf talebi üzerine duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 08.09.2017 tarihli ve 2017/1266 Esas, 2017/1278 sayılı Kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan ... vekilinin temyiz istemi, sanığın, katılandan 1.750 TL para aldığının posta havale dekontları ve tanık beyanı ile ispatlandığına, üzerine atılı zimmet suçunun unsurlarının oluştuğuna, mahkumiyeti yerine beraatine hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, Katılanlar Hazine ve ... vekilinin temyiz istemi, olayın oluş şekli ve zarar miktarının çokluğu dikkate alındığında zimmet suçundan sanık hakkında beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, İlişkindir. III. GEREKÇE Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin kararın usûl ve kanuna uygun olması karşısında katılanlar vekillerinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden hukuka aykırılık görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle hükümde katılanlar vekilleri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.05.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 5. Ceza Dairesi, E. 2021/4015, K. 2024/5176, T. 06.05.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-5-ceza-dairesi-2021-4015-e-2024-5176-k-87ada392454f