Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2011/13218 E. 2012/11176 K. – Zimmet, Suçun

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Zimmet, suçun bildirilmemesi HÜKÜM : Sanık ...'in 1 yıl 8 ay 25 gün hapis cezası ile mahkümiyetine, sanık ...'in beraetine Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelendi; Sanık ... müdafiin, 17/11/2009 tarihinde sanık ...'in yüzüne karşı usulüne uygun olarak tefhim edilen hükmü 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 05/01/2010 günlü dilekçe ile vekalet ücreti yönünden temyiz etmiş olduğu, sanığın yüzüne karşı verilen hükmün sanık müdafiine tebliğinin temyiz süresini yeniden başlatmayacağı anlaşılmakla temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek aynı Kanunun 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verildikten sonra gereği düşünüldü: Kamu görevlisinin suçu bildirmemesi suçundan sanık ... hakkındaki beraet hükmünün incelenmesinde; 09/10/2006 ve 01/08/2007 tarihleri arasında ... Başkanı olarak görev yapan sanık ...'in, görev süresi içinde diğer sanık ...'in hesaplarda usulsüzlük yaptığını tespit edip ilgili paraların 18/04/2007 ve 13/06/2007 tarihleri arasında diğer sanık tarafından Mal Müdürlüğü hesaplarına yatırılmasını sağladığı, kurumdaki müfettiş incelemesinin 11/06/2007 tarihinde başladığı, sanık ... tarafından diğer sanığın eyleminin İstanbul Bölge Müdürlüğüne, 19/05/2007 olarak yazılı olmasına rağmen evrak kayıtlarına göre 19/06/2007 tarihli olduğu belirlenen yazı ile bildirildiği, sanığın makul sürede bildirimde bulunduğuna ve suç kastının bulunmadığına ilişkin mahkemenin değerlendirmesinde herhangi bir isabetsizliğin bulunmadığı anlaşıldığından, tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir. Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraet hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, Zimmet suçundan sanık ... hakkındaki mahkümiyet hükmünün incelenmesinde ise; ... Başkanlığında denetleme memuru kadrosunda çalışan ve 23/09/2004 tarihinde sayman mutemedi olarak görevlendirilen sanığın 10/10/2005 ve 21/02/2007 tarihleri arasında, 44 adet sayman mutemedi alındı belgesi ile tahsil ettiği toplam 1.309,70 TL'yi, kurum ve dipkoçan nüshaları ile kasa defterine farklı miktarları yazarak zimmetine geçirdiği, sanığın bazı belgelerde tahrifat yaptığı kabul edilmekle birlikte zimmet eyleminin; kurumda kalan nüshalar ile kasa defterinin karşılaştırılması suretiyle tespit edilebilmesi nedeniyle suçun basit zimmet kapsamında kaldığı hususlarının anlaşılması karşısında; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Zimmete konu 1.309,70 TL'nin, Dairemiz uygulamalarına göre 2007 yılı için TCK'nın 249/1. maddesi kapsamında değer azlığı sınırı olarak kabul edilen 6.500,00 TL'den az olması nedeniyle sanık hakkında TCK'nın 249. maddesinin uygulanmaması suretiyle fazla cezaya hükmolunması, TCK'nın 53/5. maddesinin uygulanması sırasında, tedbirin uygulanmaya başlayacağı tarihin gösterilmemesi suretiyle infazda tereddüde neden olunması, Sanığa CMK'nın 226. maddesine göre ek savunma hakkı tanınmadan, ilgili ilamların onaylı örnekleri getirtilip kesin nitelikte olup olmadıkları belirlenmeden ve uygulamaya göre, sadece en ağır cezayı içeren ilamın tekerrüre esas alınması gerekirken infazda tereddüde neden olacak şekilde iki ilamın tekerrüre esas olduğu kabul edilerek sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi, Kanuna aykırı, sanık ... müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.