Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2009/11886 E. 2012/9879 K. – Rüşvete Teşebbüs

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Rüşvete teşebbüs HÜKÜM : Mahkümiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Hükümden sonra 05/07/2012 gün ve 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yasanın 87. maddesi ile değişik TCK'nın 252. maddesi de gözetilerek yapılan incelemede; Adli sicil kaydına göre kasıtlı suçtan mahkümiyeti bulunduğu anlaşılan sanık hakkında CMK'nın 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin düzenlemenin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunmadığından tebliğnamede bu hususta bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiş, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; Ayrıntıları Ceza Genel Kurulu'nun 10/02/2009 tarih ve 2008/8-217-2009/19 ve 19/12/2006 gün ve 2006/1-319 Esas, 2006/302 sayılı Kararlarında açıklandığı üzere, 1 Haziran 2005 tarihinden önce işlenen suçlarda lehe olması nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın uygulandığı hallerde, hükmolunacak cezanın aynı Yasanın 58/6. maddesine göre mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesinin olanaklı bulunmadığının gözetilmemesi, Hapis cezasının kanuni sonucu olarak "belirli haklardan yoksun bırakılma" hükmünün uygulanması sırasında, TCK'nın 53/l-c maddesi uyarınca, "velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun, sanığın sadece kendi altsoyu bakımından koşullu salıverme tarihine kadar, altsoyu olmayanlar yönünden ise cezanın infazına kadar hükmedilmesi gerekirken; yazılı şekilde, altsoy ayırımı yapılmadan belirtilen hakları kullanmaktan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi, kanuna aykırı ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesi uyarınca, hükümde TCK’nın 53/1-c maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın “sanığın 53/1-c madde ve bendinde sayılan kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı, vesayet veya kayyımlığa ait hakların koşullu salıverilmeye kadar, altsoyu olmayanlar yönünden ise cezanın infazına kadar kısıtlanmasına” şeklinde tashihi, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısmın hükümden çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.