Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2006/13911 E. 2010/7877 K.

Reşit olmayan mağdurenin ırzına geçme ve reşit olmayan mağdureyi rızası ile alıkoyma suçlarından sanıklar ... ve ...'nun yapılan yargılanmaları sonunda; atılı suçlardan mahkümiyetlerine dair, Zonguldak 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.12.2005 gün ve 2003/208 Esas, 2005/14 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafiileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesi uyarınca lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Sanıklar hakkında ırza geçme suçundan kurulan hükümlerde 765 sayılı Yasa lehe kabul edilerek temel ceza belirlendikten sonra, fer'i cezaların belirlenmesinde ise; 5237 sayılı Yasa lehe kabul edilerek 53/1. maddesinin uygulanması suretiyle karma uygulama yapılması, Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nun 7/2. maddesi uyarınca sanıklar yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nun 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece 6008 sayılı Kanun ile yapılan değişikliklerde değerlendirilerek alıkoyma suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.