Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2022/8464 E. 2022/14783 K.

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... tarafından, davalı ... İnşaat Turizm Sanayi ve Ticaret A.Ş. (Hekimhan Madencilik Şirketi) aleyhine 04/11/2013 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ... ve diğerleri vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. K A R A R Mahkeme gerekçeli karar başlığında, ..., ..., ..., ... ve ...’nın adlarının asli müdahiller olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak görülmekle bozma sebebi yapılmamıştır. Hükmüne uyulan bozma ilamında; delil tespitine yönelik keşif işlemi davalı tarafın yokluğunda icra edildiği gibi tespit sonucu hazırlanan ve hükme esas alınan 01/10/2013 tarihli bilirkişi raporunun da davalıya tebliğ edilmediği, öte yandan, davalı tarafın da süresinde verdiği cevap dilekçesi ile tespit raporunu kabul etmediklerini bildirdiği, mahkemece dava tarihinden evvel davacı tarafça yaptırılan delil tespiti sonucu alınan bilirkişi raporlarıyla yetinilmesi ve eksik inceleme ile hüküm kurulmasının doğru olmadığı hususlarına değinilmiştir. Mahkemece; ilgili bozma ilamına uyulmasına karar verilerek 01.12.2021 tarihli ziraat ve çevre mühendisinden bilirkişi raporu alınmış, davaya konu tesise ait malzemenin nakli esnasında toz oluştuğu, toz indirgeme sisteminin ve tesis içi yolların sulanması işlemlerinin yetersiz kaldığı veya yetersiz sulandığı, oluşan tozun tamamen açık alana ve etrafa yayıldığı, tesiste mamul madde depolama sahalarının etrafında rüzgar kırıcı veya tozun yayılmasını önleyici herhangi bir önlem / tesis olmadığı, dolayısıyla mamul madde depolama sahalarında ve tesis içi nakliye yollarındaki çalışmalardan oluşan tozun olumsuz etkisi nedeni ile dava konusu taşınmazlarda zarar oluştuğu, 2013 yılı tarım verileri kullanılarak, taşınmazlardaki zarar oranının %30 olarak yaklaşık tespiti yapıldığı kanaatiyle davacının hissesine düşen zarar miktarı belirlenmiş, mahkemece bu rapor hükme esas alınarak davanın kısmen kabulü ile 1.054,49 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, karara karşı davacı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur. 1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi olanağı bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir. 2-Davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince; Dava, haksız fiil nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 1.054,49 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davalı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca 5100,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiştir. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin (AAÜT) Tarifelerin üçüncü kısmına göre ücret başlıklı 13. maddesinin (2). bendi ile; “Ancak, hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez.” yine aynı maddenin (3). bendi ile de;“Maddi tazminat istemli davanın kısmen reddi durumunda, karşı taraf vekili yararına bu Tarifenin üçüncü kısmına göre hükmedilecek ücret, davacı vekili lehine belirlenen ücreti geçemez.” şeklindeki düzenlemenin mevcut olduğu, söz konusu maddedeki sınırlamalar dikkate alınarak davacı lehine hükmedilen ücreti aşmayacak şekilde vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken davalı lehine 5.100,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değil bozma sebebi ise de; bu yanılgıların giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, kararın 6100 sayılı HMK’nın 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 6 numaralı bendindeki “5100,00 TL” rakamlarının hükümden çıkarılarak yerine “1.054,49 TL” rakamlarının yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 16/11/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.