Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2010/4570 E. 2011/4107 K.

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 11/06/2008 gününde verilen dilekçe ile 1918 sayılı Yasadan doğan muhbir ikramiyenin ödenmesi istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 29/12/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. Dava, 1918 sayılı "Kaçakçılığın Men ve Takibine Dair Kanun"un 60. maddesinden doğan "muhbir" tazminatı ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, kanıtlanamadığı gerekçesiyle istem reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur. Davacı, uluslararası sularda ticari yük taşıyan gemi ile terör örgütüne silah mühimmatı taşındığını, 30.05.1977 günü İstanbul Büyükdere Gümrük Amirliğine kaçak silah ihbarında bulunması üzerine yapılan aramada pek çok silah ve mühimmatın ele geçirildiğini, o tarihte yürürlükte bulunan 1918 sayılı "Kaçakçılığın Men ve Takibine Dair Kanun" gereğince ödenmesi gereken muhbir ikramiyesinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Davalı idare ise, davanın zamanaşımına uğradığını ve davacının muhbir ikramiyesini hak etmediğini ileri sürerek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur. Kural olarak adli yargı yerinde idareyi belirli yönde işlem yapmaya zorlayıcı karar verilemez. Davacı, davalı idareden silah kaçakçılığı suçunu işleyenleri ihbar ederek 1918 sayılı "Kaçakçılığın Men ve Takibine Dair Kanun"un 60. maddesinden doğan muhbir ikramiyesinin ödetilmesini istemektedir. Davacı idareyi belli doğrultuda işlem yapmaya zorlayıcı yönde bir karar verilmesini istediğine göre böyle bir uyuşmazlığın çözüm yeri adli yargı yeri olmayıp 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasası'nın 2. maddesi gereğince kamu hukuku kuralları içerisinde inceleme yapacak olan idari yargı yeridir. Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 13/04/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.