Yargıtay · 4. Hukuk Dairesi

Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2010/10797 E. 2011/12781 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
4. Hukuk Dairesi
Esas No
2010/10797
Karar No
2011/12781
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 06/11/2008 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 11/05/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. Dava, Gaziantep Üniversitesi Şahinbey Araştırma ve Uygulama Hastanesinde doktor olan davalının yetkilerini kullanır iken verdiği iddia edilen zararın tazmini için açılmış tazminat talebinden ibarettir. Mahkemece, davalıya atfı kabil bir kusur olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, karar davacı tarafından temyiz edilmiştir. Anayasa’nın 129/5 maddesinde; memurlar ve diğer kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken (görevlerini yaparken) işledikleri kusurlardan doğan tazminat davaları rücu edilmek kaydıyla kanunun gösterdiği şekil ve şartlara uygun olarak ANCAK idare aleyhine dava açılabilir. 657 sayılı Devlet Memurları Yasası’nın (kişilerin uğradıkları zararlar başlıklı) 13. maddesinde; kişiler kamu hukukuna tabi görevlerle ilgili olarak uğradıkları zararlardan dolayı bu görevleri yerine getiren personel aleyhine DEĞİL ilgili kurum aleyhine dava açarlar. Yukarıda açıklandığı üzere mahkemece; hastane çalışanı olan davalı hakkında açılan davanın husumet yokluğu gerekçesi ile reddine karar verilmesi gerekir iken, işin esası hakkında karar verilmesi usul ve yasaya uygun bulunmamış, temyiz edilen kararın bu yönden de bozulması gerektirmiştir. SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının şimdiden incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 30/11/2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi. KARŞI OY YAZISI Anayasa’nın 129/5.maddesi ile 657 sayılı Devlet Memurları Yasası’nın 13/1. maddesi gereğince memurlar ve diğer kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken kusurlu eylemleri nedeniyle oluşan zararlardan doğan tazminat davaları, kendilerine rücu edilmek kaydıyla ve yasada gösterilen biçim ve koşullara uygun olarak idare aleyhine açılabilir. İdare aleyhine böyle bir davanın açılabilmesi, hizmet kusurundan kaynaklanmış, idari işlem ve eylem niteliğini yitirmemiş davranışlar ile sınırlıdır. Kamu görevlisinin, özellikle haksız eylemlerde, Anayasa ve özel yasalardaki bu güvenceden yararlanma olanağı bulunmamaktadır. Somut olayda davacıların dava açarken davalı doktorun kişisel kusuruna dayandıkları mahkemece toplanan deliller ve Adli Tıp Kurumu 3.İhtisas kurulundan alınan raporlada davalının uygulamalarının tıp kurallarına uymadığı berilendiğine göre mahkemece tazminatla sorumlu tutulması Dairemizin istikrar kazanmış uygulamaları ve Hukuk Genel Kurulu’nun 15/11/2000 gün ve E:2001/4-1650; 2000/1690, 26/09/2001 gün ve E.2001/4-595 K:2001/643, 29/03/2006 gün ve E.2006/4-86 K:2006/111; 17/10/2007 gün ve E:2007/4-640 K.2007/725; 31/10/2007 gün ve E:2007/4-800 K:2007/797; 20/02/2008 gün ve 2008/4-156 K:2008/140 sayılı ilamlarında aynı ilkenin benimsenmiş olmasına göre davanın husumet nedeniyle reddi gerektiği şeklinde çoğunluğun bozma nedenine katılmıyorum. 30/11/2011

Atıf: Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, E. 2010/10797, K. 2011/12781, T. 30.11.2011, www.arakarar.com/karar/yargitay-4-hukuk-dairesi-2010-10797-e-2011-12781-k-e82485312948