Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2009/11326 E. 2010/7713 K.

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... Buca Şubesi vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 9/3/2004 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 23/6/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi tarafların vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. Davacı banka, Buca Şube Müdürü olan davalının, yeterli inceleme yapmadan ve gerekli güvenceleri alınmadan kullandırdığı kredi geri dönmediği halde uzun süre işlem yapmadığını belirterek, kredi borcunun ödenmemesi nedeniyle uğradığı maddi zararın, davalıdan alınmasını istemiştir. Davalı ise, yeterli güvence aldığını, ödemeleri aksayan kredinin zamanında izlenmediği iddiasının doğru olmadığını ve kusuru bulunmadığını ileri sürerek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur. Yerel mahkemece, davalıyı %50 kusurlu bulan bilirkişi kurulu raporu benimsenerek istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, taraflarca temyiz olunmuştur. Dosyadaki kanıtlara göre; kredi açılmasında bir usulsüzlük bulunmamaktadır. Kredi firmanın, dönem faizlerini ödemekte zorlanması olgusunun son iki limit artırımında dikkate alınmadığı, 31.03.1998 dönem faizinin 15.07.1998’de; 30.09.1998 ve 31.12.1998 dönem faizlerinin sırasıyla 20.10.1998 ve 17.02.1999’da gecikmeli olarak alınabildiği, alınamayan 31.03.1999 dönem faizinin Toplu Takip Hesabına aktarıldığı, anaparanın ise kredi hesabında bekletilmeye devam edildiği; 30.06.1999 dönem faizinin ise Faiz Tahakkuk Hesabında bekletilerek hiçbir işlem yapılmadığı, iki devre faizini de yatırmayan ve direnime (temerrüde) düşen firmanın, ne bekleyen ne de anaparasının işlem gördüğü, daha sonra 31/03/1999 ve 30/06/1999 dönem faizlerinin 29.09.1999’da Tasfiye Olunacak Alacaklar Hesabı’na aktarıldığı, anaparanın ise bekletilmeye devam edildiği, 06.10.1999’da anapara ve 30.09.1999 dönem faizinin Tasfiye Olunacak Alacaklar Hesabı’na alındığı anlaşılmaktadır. Davacı bankanın 1683 nolu genelgenin 1/c maddesine göre; taksitli kredilerle aylık taksitlerden birbirini izleyen iki taksitin ödenmemesi veya bir taksitin vadesinden itibaren 60 gün içinde alınamaması durumunda kredi borçlusunun direnime (temerrüde) düşmüş sayılacağı; 18.02.1999 günlü Geciken Taksit ve Faizlerinin Tahsili hakkındaki genel mektubunda ise, 1997 yılında başlayan, 1998 yılında etkisini gösteren ve 1999 yılında olumsuzluğu devam eden küresel (global) ekonomik kriz nedeniyle 4 aylık süreyi aşmayacak ve gecikme faizlerini de kapsayacak biçimde ödeme planı yapılması gerektiği belirtilmiştir. Dava konusu kredinin yukarıda açıklanan gelişimi, 18.02.1999 günlü Genel Mektuptaki düzenleme ve davacının 03.09.1999 günü şubeden ayrıldığı gözetildiğinde tazminatla sorumlu tutulması doğru değildir. Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, davalının sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA; bozma nedenine göre davalının öteki temyiz itirazları ile davacının tüm temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/6/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.