Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2025/668 E. 2025/14742 K. – Hakaret

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/227 E., 2020/561 K. SUÇ: Hakaret HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ:Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği; hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna, karşılıklı hakaret ettiklerine ancak dini değerlere hakaret etmediğine ve etmeyeceğine, tanık olarak dinlenilen ....'nin sanığın kızı olması nedeniyle zorlama sonucu aşamalardaki beyanlarda bulunduğuna, beyanlarının hükme esas alınmaması gerektiğine, katılan ile aralarında husumet bulunduğuna, bu nedenlerle hükmün bozulması talebine yöneliktir.

III. GEREKÇE Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak, Sanığın üzerine atılı suçlamayı kabul etmemesi, katılanla karşılıklı hakaret ettikleri ancak katılana yönelik dinen kutsal sayılan değerlere hakaret etmediği şeklinde savunmada bulunması, katılan tarafından soruşturma aşamasında sanığın arkadaşı ile yanına geldiği şeklinde beyanda bulunmasına karşın CD inceleme tutanağına göre sanığın tek başına katılanın yanına geldiği, katılanın kızı tanık ....'nin soruşturma aşamasında sanığın babası olan katılana " Allahını Sinkaf ederim" dediği şeklinde beyanda bulunmasına rağmen yargılama aşamasında sözleri hatırlamadığı şeklinde beyanda bulunması karşısında, sanığın dinen kutsal sayılan değerlere hakaret ettiğine dair mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığı anlaşıldığından, hakkında yetersiz gerekçeyle 5237 sayılı Kanun'un 125/3-(c) maddesi uyarınca fazla cezaya hükmedilmesi, Nedeniyle karar hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca, Kadirli 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.09.2025 tarihinde karar verildi.